Ανδρέας Παπανδρέου : "Σλαβομακεδονία; Να πεις οτι το δέχεσαι χθές!"

Σλαβομακεδονία : "Να πεις ότι το δέχεσαι χθες!"

"Το όνομα «Σλαβομακεδονία» για τη γειτονική χώρα υιοθέτησε με ενθουσιασμό ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1995 - υπερβαίνοντας έτσι τη συμφωνία των πολιτικών αρχηγών για τη μη αποδοχή σύνθετης ονομασίας που περιλαμβάνει το «Μακεδονία».

Την αποκάλυψη αυτή έκανε ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Κάρολος Παπούλιας σε πρόσφατη συνέντευξή του, σε (σλαβο)Μακεδόνες δημοσιογράφους. Οπως είπε ο κ. Παπούλιας: «Το 1995 είχε προταθεί το "Σλαβομακεδονία" από ξένους μεσολαβητές. Ανεβαίνω λοιπόν στο Καστρί και λέω στον Ανδρέα: "Πρόεδρε, στη συζήτηση έπεσε το όνομα 'Σλαβομακεδονία' - Τι να πω;". Και ο Ανδρέας απάντησε: "Να πεις ότι το δέχεσαι χθες!"». Στη συνέντευξή του ο κ. Παπούλιας αναφέρθηκε στους λόγους που τον έκαναν να αρνηθεί την πρόταση του Γερμανού πρώην υπουργού Εξωτερικών Κλάους Κίνκελ, για «Νέα Μακεδονία».

«Το "Σλαβομακεδονία" σε αντίθεση με το "Νέα Μακεδονία" περιείχε το διακριτικό στοιχείο που εμπόδιζε τη διατύπωση αλυτρωτικών αιτημάτων». Πάντως, ο κ. Παπούλιας παραδέχθηκε ότι η ονομασία αυτή δεν θα ικανοποιούσε το αλβανικό στοιχείο.

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης αναφέρθηκε το γεγονός ότι ο τ. πρόεδρος της γειτονικής χώρας Κίρο Γκλιγκόροφ θεωρούσε τον Ανδρέα Παπανδρέου τον πιο «επικίνδυνο από τους Ελληνες πολιτικούς». Ο Παπανδρέου, κατά τον Γκλιγκόροφ, ήταν ο μόνος Ελληνας πολιτικός που είχε κατανοήσει ότι μόνο οι ΗΠΑ είχαν τη δυνατότητα να προωθήσουν λύσεις στα Βαλκάνια και δεν έχανε τον καιρό του προσπαθώντας να πείσει τους Ευρωπαίους.

Η συνέντευξη του κ. Παπούλια αποτελεί μέρος μιας σειράς συνεντεύξεων με Ελληνες και ξένους πολιτικούς, που θα περιληφθούν σε ένα ντοκυμαντέρ που θα προβληθεί το επόμενο έτος και θα έχει θέμα τη δημιουργία του κράτους της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας".

Εφημερίδα Ελευθεροτυπία της 29ης Οκτωβρίου 2004
Ευχαριστούμε τον φίλο Γιώργο Εχέδωρο γιά το πολύτιμο αρχειακό μέν αλλά τόσο επίκαιρο αυτό εύρημα!
Το αυθεντικό άρθρο του Γιώργου Εχέδωρου εδώ:
http://echedoros-a.blogspot.com/2010/05/blog-post_3345.html

Άς πιάσουμε τον μίτο του θέματος από την αρχή:
"...ο τ. πρόεδρος της γειτονικής χώρας Κίρο Γκλιγκόροφ θεωρούσε τον Ανδρέα Παπανδρέου τον πιο «επικίνδυνο από τους Ελληνες πολιτικούς".

Γιατί άραγε; Απλούστατα επειδή ο άνθρωπος ήταν όχι απλώς γάτα, αλλά πολιτικός γάταρος ολκής. Τα έπιανε τα θέματα, σάν πουλιά στον αέρα, καί τα κοίταζε σε βάθος χρόνου, στην διαλεκτική τους πολυπλοκότητα. Έβλεπε το δάσος εκεί που άλλοι ίσα ίσα που σταβαδοξεχωρίζουν το δένδρο. Αντί λοιπόν να πέφτει σαν χαζοχαρούμενος στους λάκους που του άνοιγαν οι άλλοι (πχ σε Ατλαντικο-μητσοτακικούς λάκους του τύπου "Νέα Μακεδονία" ή "Βόρεια Μακεδονία"), γνώριζε το εάν καί πού πρέπει κανείς να κάνει συμβιβασμούς καί πού πρέπει να στηλώνει ανάστημα, ΑΣΧΕΤΩΣ ΚΟΣΤΟΥΣ.

Όταν λοιπόν οι Ατλαντικοί του κατέβασαν μέσω του Γερμανού πρώην υπουργού Εξωτερικών Κλάους Κίνκελ την πρόταση για"Νέα Μακεδονία" τους είπε όχι ευχαριστώ, δεν θα πάρω! Αντίθετα, όταν, κατά την μαρτυρία του κ. Καρόλου Παπούλια, «Το 1995 είχε προταθεί το "Σλαβομακεδονία" από ξένους μεσολαβητές, ο Ανδρέας δεν είχε κανέναν απολύτως ενδειασμό να υπερβεί την συμφωνία των πολιτικών αρχηγών "για τη μη αποδοχή σύνθετης ονομασίας που περιλαμβάνει το «Μακεδονία»" καί ενθουσιοδώς να την αποδεχτεί.
Γιά ποιόν λόγο;

Απλούστατα επειδή είχε την πνευματική οξύτητα καί το αλάνθαστο πολιτικό κριτήριο να ξεχωρίζει την πέτρα από την μπανανόφλουδα, καί να κατανοεί πως "το "Σλαβομακεδονία" σε αντίθεση με το "Νέα Μακεδονία" περιείχε το διακριτικό στοιχείο που εμπόδιζε τη διατύπωση αλυτρωτικών αιτημάτων".
Άς το αναλύσουμε αυτό λίγο. Για ποιόν λόγο παραδείγματος χάριν το "Νέα Μακεδονία" επιτρέπει την διατύπωση αλυτρωτικών αιτημάτων;

Στην Βόρεια Ελλάδα υπάρχει η διοικητική περιφέρεια Μακεδονίας, ή απλά Μακεδονία, που στα αγγλικά την λέμε Macedonia, Makedonia ή ακόμη καί Greek Macedonia. Ο υπόλοιπος, κατά βάσιν α-γεωγράφητος, κόσμος γνωρίζει την λεγόμενη Δημοκρατία της Μακεδονίας/Република Македонија, άλλως ΠΓΔΜ/Поранешна Југословенска Република Македонија/FYROM, κοινώς (γιά τους γεωγραφικά και ιστορικά άσχετους, ήγουν την πλειονότητα των περίπου έξι δισεκατομυρίων κατοίκων της γής, πλήν Ελλήνων): Μακεντόνιγια, Македонија, Macedonia. Αυτό που μένει στο τέλος είναι το Μακεδονία, με άλλα λόγια. Ο κόσμος δεν λέει: πήγα στην Αραβική Τζαμαχαρίγια της Αιγύπτου, ή στην Αραβική Τζαμαχαρίγια της Λιβύης, λέει: πήγα στην Αίγυπτο, ή πήγα στην Λιβύη!
Αυτό είναι το ένα θέμα, δηλαδή το όσα προθέματα καί εάν μπούνε μπροστά από το "Μακεδονία", εφόσον αφεθεί μόνο του το "Μακεδονία", είτε είναι "Νέα", είτε "Βόρεια", είτε "Καταδώ" ή "Παραπέρα" ή "Παραδίπλα", σε τελική ανάλυση ο κόσμος θα την αποκαλεί Μακεδονία. Άρα, εάν είναι ποτέ οι Έλληνες να συμβιβαστούν με κάποιου είδους "Μακεδονία" στα βορεινά τους σύνορα, αυτή θα πρέπει οπωσδήποτε να είναι καποιου είδους σύνθετη "......-μακεδονία".
Οι Σκοπιανοί, από την εποχή του Τίτο ακόμη δεν μιλούσαν ούτε μιλούν απλώς γιά "Μακεδονία", αλλά γιά τέσσερις Μακεδονίες":
Α΄. "Вардар Македонија"/"Βαρντάρ Μακεδονία"/"Μακεδονία του Αξιού", την Γιουγκοσλάβικη Δημοκρατία.
Β΄. "Егејска Македонија"/"Γιεγκέϊσκα Μακεδονία"/"Αιγαιακή Μακεδονία" ή "Μακεδονία του Αιγαίου", δηλαδή την Ελληνική Μακεδονία,
Γ΄. "Пиринска Македонија"/"Πιρίνσκα Μακεδονία", "Μακεδονία του Πιρίν", με άλλα λόγια την Βουλγάρικη "Μακεδονία", καί τέλος
Δ΄. "Обединена Македония"/"Ομπεντινέτα Μακεδονία"/"Ενιαία-Ηνωμένη Μακεδονία", το σύνολο δηλαδή των προηγούμενων τριών, που την φαντάζονται σάν μιά Βουλγαρόφωνη Μακεντόνιγια με πρωτεύουσα την Σολούν, την Θεσσαλονίκη. Αυτό επομένως που εμείς ονομάζουμε "Μακεδονία", γιά τους Σκοπιανούς είναι απλά η σκλαβωμένη (από τους μισητούς Γκρ΄τσι-Γραικοί στα Σκοπιανά) "Αιγαιακή Μακεδονία"!
Άς υποθέσουμε πως η ΠΓΔΜ με την δική μας υπογραφή μετονομάζεται σε "Νέα Μακεδονία". Ποιό είναι το αντίθετο ή το συμπληρωματικό του "Νέα"; Η "Παλαιά"; Η "Αρχαία"; Η "Γηραιά"; Αυτό θα είναι το νέο όνομα της "Αιγαιακή Μακεδονίας", την άλλη κιόλας ημέρα μετά την υπογραφή. Πώς θα ονομάζονται οι κάτοικοι της "Νέας Μακεδονίας"; "Νέοι Μακεδόνες"; Όχι φυσικά: το "Νέοι" καταπίπτει καί παραμένει το "Μακεδόνες".
Με άλλα λόγια ο αλυτρωτισμός καλά κρατεί!

Αυτά τα ηλίου φαεινότερα έβλεπε ο Ανδρέας καί το πολιτικό του αισθητήριο τον κατεύθυνε στο να αρνηθεί ασυζητητί την πρόταση των Γερμανών για "Νέα Μακεδονία".

Εδώ είναι καί το δεύτερο θέμα μας. Υπάρχει ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στο "Νέα" καί στο "Βόρεια" Μακεδονία, καί εάν ναί, ποιά είναι;
Φυσικά καί υπάρχει: εάν το "Νέα Μακεδονία" περιείχε "το διακριτικό στοιχείο που επιτρέπει τη διατύπωση αλυτρωτικών αιτημάτων", τότε το "Βόρεια Μακεδονία" δεν τα επιτρέπει απλώς, αλλά κάνει την διατύπωση αλυτρωτικών αιτημάτων αυτονόητη καί σχεδόν επιβεβλημένη καί αναγκαία!

Με τον γνωστό καυστικά γλαφυρό του τρόπο ο εγκεφαλικότατος Κώστας Ζουράρις κυριολεκτικά ξέσκισε τα κατάπτυστη φύλα συκής της ελεεινής αυτής πρότασης, απογυμνώνοντάς την στην απόλυτη δημόσια αιδώ:

">

Το "Βόρεια" καί το "Νότια" είναι συμπληρωματικά αντίθετα: Bόρειοι καί Νότιοι σtν Αμερικάνικο εμφύλιο πόλεμο, Βόρειος καί Νότιος Κορέα, Βόρειο καί Νότιο Βιετνάμ, Βόρεια καί Νότια Οσετία, Βόρεια καί Νότια Κύπρος, ή αλλιώς: Δυτική καί Ανατολική Γερμανία, Δυτική καί Ανατολική του Χριστού Εκκλησία, Δυτική καί Ανατολική Ευρώπη...με άλλα λόγια, το τοις πάσι αυτονόητο:

Άιντε παιδιά, καί καλήν Ένωση!

Τρελαθήκαμε δηλαδή; Χαρακίρι πάμε να κάνουμε μόνοι μας; Αυτόβουλα καταπίνουμε το δηλητήριο του ψευδομακεντονίστικου αλλυτρωτισμού; Μα τέλος πάντων, τόσο ανίκανοι είναι οι διπλωμάτες μας; Τόσο πολιτικά καί γεωπολιτικά μύωπες; Τόσο δημοσιοϋπαλληλικά αποχαυνωμένοι; Tόσο, σε τελική ανάλυση, ηλίθιοι; Ή τόσο Soros-ταϊσμένοι; Μήπως λίγο (ή πολύ!) απ'όλα; Διαλέγετε καί παίρνετε!

Το σίγουρο είναι πως σε έναν οξυδερκή καί τετραπέρατο ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΝΘΡΩΠΟ σαν τον Ανδρέα Παπανδρέου, τέτοια κουτοπόνηρα δεν περνούσαν.

Αντίθετα, όταν χρόνια μετά, στις ενέα Οκτωβρίου του 2008, ο νεοϋορκέζος δικηγόρος, ειδικός διαμεσολαβητής του Στέϊτ Ντηπάρτμεντ (συγγνώμην...του ΟΗΕ) καί επαγγελματίας μακεδονοθάφτης Ματθαίος Νίμετς μας έφερε ένα από τα παλιά καί αναμασημένα, δηλαδή το:

Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας η πρόταση Νίμιτς,

(http://www.apn.gr/news/nea/%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B2%CF%8C%CF%81%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CF%82-%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CE%B5%CE%B4%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%B7-%CF%80/)

στην Αθήνα άρχισε το θέατρο, ή μάλλον οι φτηνοί πολιτικάντικοι θεατρινισμοί, γιά το υποκριτικό θεαθείναι:

"Νωρίτερα τη στρατηγική που θα ακολουθήσει η Αθήνα έναντι της πρότασης του Μάθιου Νίμιτς, είχαν εξετάσει στη διάρκεια σύσκεψης ο πρωθυπουργός και η υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη. Το βράδυ της Τετάρτης τα ΜΜΕ της ΠΓΔΜ ανέφεραν ότι είναι ενδεχόμενο η πρόταση να είναι Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας."

Ποιόν εμπαίζανε; Είναι γνωστόν τοις πάσι πως η πρόταση αυτή έπεσε από την Ουάσινγκτων καί ψιλοτρίφτηκε, κοσκινήστηκε, ανεκατεύτηκε και μαγειρεύτηκε σε μυστικοδιπλωματικά πέρα-δώθε μεταξύ Ουάσινγκτων, Αθηνών καί Σκοπίων πολύ πρίν ανακοινωθεί στα μελλοντικά θύματα, τον Ελληνικό λαό, καί τον λαό της Μακεδονίας ακόμη πιό συγκεκριμένα.

"Σχολιάζοντας τις εξελίξεις ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών, κ. Γιώργος Κουμουτσάκος, δήλωσε τα εξής: «Αξιολογούμε με την απαραίτητη προσοχή αλλά και εποικοδομητική διάθεση, τη δέσμη ιδεών που υπέβαλε στους διαπραγματευτές, σήμερα, στη Νέα Υόρκη, ο Προσωπικός Απεσταλμένος του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, κ. Μ. Νίμιτς και εν συνεχεία θα τον ενημερώσουμε για τα συμπεράσματά μας."
Ενώ "Από την ΠΓΔΜ όπου διεξήχθη η Διάσκεψη των υπουργών Άμυνας των χωρών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, ο Έλληνας υπουργός Άμυνας Ευάγγελος Μεϊμαράκης μετά την ολοκλήρωση των εργασιών δήλωσε: «Θεωρώ ότι η Ελλάδα έκανε τα απαραίτητα βήματα για να βρεθούμε στη μέση της διαδρομής για το ζήτημα της ονομασίας. Αν και η άλλη πλευρά κάνει τα απαραίτητα βήματα, τότε μπορεί να κλείσει οριστικά το πρόβλημα αυτό και να ανοίξει ο δρόμος για την ένταξη της ΠΓΔΜ σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς...». Μετάφραση: εμείς κάναμε το 95% του συμβιβασμού, ελάτε να κάνετε κι εσείς το 5%, να τελειώνουμε το βάσανο αυτό!

Ο Γρούης όμως τα στήλωσε: βγάλετε από την μέση το erga nomes, ξεχάσετε καί την αλλαγή συντάγματος (να παραμείνει δηλαδή το Ρεπούμπλικα Μακεδόνιγια, ώστε ακόμη καί το ξεδοντιασμένο "Βόρεια Μακεδονία" να πέσει σε αχρηστία, κατά το "Πρώην Γιουγκοσλαβική"), καί ούτε γάτα ούτε ζημιά, καί ο Σκοπιανός αλυτρωτισμός αλώβητος καί οι Έλληνες επενδυτές στα Σκόπια χορτάτοι. Το είπε καί ο Μεϊμαράκης την ίδια ημέρα άλλωστε: "Η Ελλάδα θεωρεί την ΠΓΔΜ φιλική χώρα και αυτό αποδεικνύεται και από τη δραστήρια επιχειρηματική ελληνική παρουσία στα Σκόπια. Η εκκρεμότητα της ονομασίας δεν εμπόδισε, όλα τα προηγούμενα χρόνια, την ανάπτυξη της διμερούς συνεργασία". Καί το χειρότερο απ' όλα: "Οποιαδήποτε Αυστρουγγαρία του επομένου τερμίνου..." ανά πάση στιγμή θα μπορεί να χρησιμοποιείσει την όποια Βόρεια, Νότια, Παραπάνω ή Παραδίπλα "Μακεντονία" γιά να δημιουργήσει Σουντέτενλαντ, Οσετίες, Βόρειες Κύπρους καί Κόσοβα στην Ελλάδα.

Τότε "Από το ΠΑΣΟΚ ο Α.Λομβέρδος δήλωσε ότι για τις εξελίξεις αυτές, η ενημέρωση είναι ανεπίσημη, οι πληροφορίες συγκεχυμένες και δεν δείχνουν θετικές εξελίξεις." Τί άλλαξε από τότε καί από τις αυθόρμητες "μή θετικές εξελίξεις" του κυρίου Λοβέρδου φτάσαμε στο σημερινό κατάντημα του αναπληρωτή υπουργού εξωτερικών που κυκλοφορεί στην πιάτσα με φορέματα της Ντόρας;

Συνεχίζουμε: "Με ανακοίνωσή του το ΚΚΕ σχολιάζει ότι: «Η δήλωση Νίμιτς στην ουσία προαναγγέλλει μία λύση που βρίσκεται μακριά από εκείνη που θα εξασφαλίζει ο προσδιορισμός Μακεδονία ή παράγωγό του στην ονομασία της FYROM, ότι θα έχει αποκλειστικά και μόνο γεωγραφικό περιεχόμενο." Ούτε ο Ζαχαριάδης να ινστρουχτούτιζε...! Τί καταλάβατε εσείς; Συβιλλικά ακατανόητα έλα να σου πώ καί πού να σου εξηγώ!

Προχωρούμε: "Το Γραφείου Τύπου του ΣΥΝ με αφορμή τις δηλώσεις Νίμιτς, ανακοίνωσε ότι: «Ο ΣΥΝ εμμένει σταθερά στη θέση για αμοιβαία αποδεκτή λύση σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό, για όλες τις χρήσεις, και θα τοποθετηθεί υπεύθυνα στη νέα πρόταση Νίμιτς όταν θα ενημερωθεί επίσημα για το πλήρες περιεχόμενό της»."
Κι εγώ μαζί σας σύντροφοι! Μόνον που όταν λέμε "λύση σύνθετης ονομασίας"να ενοούμε
λύση σύνθετης ονομασίας! Το "Βόρεια Μακεδονία" ΔΕΝ είναι σύνθετο. Άλλος είναι ο Μήτσος, άλλος Τάκης καί άλλος ο Μητσοτάκης! Ο Μητσοτάκης, είναι σύνθετο όνομα! Έτσι, γιά να αρχίσουμε κάποτε να συννενοούμαστε, δηλαδή...

Τέλος "Ο ΛΑΟΣ σε ανακοίνωσή του αναφέρει: «Ευτυχώς που οι Σκοπιανοί δεν καταλήγουν μεταξύ τους. Διαφορετικά θα αποδεικνυόταν η γύμνια του Υπουργείου Εξωτερικών και η παταγώδης αποτυχία των διπλωματικών χειρισμών της κ. Μπακογιάννη. Όπως ο Πρωθυπουργός, βρήκε τρόπο στο εσωτερικό του κόμματός του να κερδίσει χρόνο, να φροντίσει να πράξει το ίδιο και η κ. Μπακογιάννη, τουλάχιστον μέχρι τις Προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ. Ο Νοών Νοείτω»." Τα περί "γύμνιας του Υπουργείου Εξωτερικών και παταγώδους αποτυχίας των διπλωματικών χειρισμών της κ. Μπακογιάννη" τα ενόησα, τα περί "να κερδίσει χρόνο, να φροντίσει να πράξει το ίδιο και η κ. Μπακογιάννη, τουλάχιστον μέχρι τις Προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ", συγνώμην, αλλά καθ'ότι καί κάτοικος ΗΠΑ, δεν τα κατενόησα...δηλαδή πόσες φορές θα πρέπει να σπάσουμε τα διπλωματικά μούτρα μας σε πτερόεσσες καί φρούδες φαντασιώσεις περί αλλαγής της Αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής στα επί μέρους περιφερειακά θέματα ανά την υφήλιο κάθε που εκλέγεται νέος ένοικος στο Ασπρόσπιτο...Δεν είναι καλό να αυτοβαυκαλιζόμαστε λοιπόν, καί να κοριδεύουμε τον κόσμο, καί "ο Νοών Νοείτω"!...

Καί το κερασάκι στην πίτα, στό ίδιο άρθρο του Αθηναϊκού πρακτορείου: "Από το Βερολίνο και κατά τη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου με τον πρωθυπουργό της Αλβανίας Σαλί Μπερίσα, η Γερμανίδα καγκελάριος Άγγελα Μέρκελ: «Συμφωνήσαμε στο ότι μία ταχεία λύση στη διαμάχη για την ονομασία μεταξύ της Ελλάδας και Μακεδονίας είναι αναγκαία. Θα ήταν ένα σημαντικό βήμα για μία συνεκτική εξέλιξη στην περιοχή»."
Αυτή η κοπέλα πάντως, η αλήθεια να λέγεται, από παλιά φαινόταν ότι μας αγαπά!

Κλείνοντας τον κύκλο που ανοίξαμε, γυρνούμε στο άρθρο που ξεσκόνισε από το ράφι της Ελευθεροτυπίας ο Εχέδωρος, καί διαβάζουμε πάλι:

"Οπως είπε ο κ. Παπούλιας: «Το 1995 είχε προταθεί το "Σλαβομακεδονία" από ξένους μεσολαβητές. Ανεβαίνω λοιπόν στο Καστρί και λέω στον Ανδρέα: "Πρόεδρε, στη συζήτηση έπεσε το όνομα 'Σλαβομακεδονία' - Τι να πω;". Και ο Ανδρέας απάντησε: "Να πεις ότι το δέχεσαι χθες!"».

Γιατί "χθές"; Επειδή απλούστατα ο γάταρος της πρόσφατου Ελληνικού πολιτικού στερεώματος, ο κατά τον Κίρο Γκλιγκόροφ πιο «επικίνδυνος από τους Ελληνες πολιτικούς» ενστικτωδώς αναγνώριζε την τέλεια λύση όταν αυτή τον αντίκρυζε στα μάτια...

Το Σλαβομακεδονία είναι:

A΄. Σύνθετο όνομα. Είναι Σλαβο-Μακεδονία, άρα το "Μακεδονία" διαλύεται μέσα στο "Σλαβο". Δεν είναι πλέον Μακεδονία. Αχρηστεύεται καί το επάρατο καί προσβλητικό γιά εμάς τους Μακεδόνες διεθνές σήμα "ΜΚ" των Σκοπιανών.

Β΄. Καθορίζει αυτομάτως την εθνότητα ώς Σλαβομακεδονική, καί δεν μιλούμε πλέον γιά "Μακεδόνες" αλλά γιά Σλαβομακεδόνες / Slavomacedonians / Славомакедонци, κάτι γιά το οποίο οι Έλληνες Μακεδόνες δεν εχουμε κανένα πρόβλημα. Χωρίζουν τα χωράφια μας: Εσύ εκεί, εγώ εδώ, καί οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους. Σπάζουν αυτοστιγμή τα δόντια του Μακεντόνσκικου αλυτρωτισμού. Ποιοί σκλαβωμένοι "Μακεδόνες" τους απομένουν; Μόνον η γκρούπα του Βινοζίτο, τρείς (αδελφές) κι ο κούκος δηλαδή!

Γ΄. Καθορίζει κατά τον ίδιο άμεσο τρόπο την επίσημη γλώσσα της χώρας ώς Σλαβομακεδονική πλεον γλώσσα, καί δεν θα μπορούν οι Σκοπιανοί παραχαράκτες να την περιφέρουν καί να την παρουσιάζουν στα διεθνή γλωσσολογικά φόρα ως δήθεν "Μακεδονική", καί ώς κατά φαντασίαν προερχόμενη από την Αρχαία Μακεδονική αλλά πολύ συγκεκριμένα και περιορισμένα ως Σλαβομακεδονική γλώσσα / Slavomacedonian language / Славомакедонски јазик, την γλώσσα των Σλάβων της Σλαβομακεδονίας.

Δ΄. Το Σλαβομακεδονία μπαίνει εμβόλιμο σαν εθνοτικό διαχωριστικό ανάμεσα στους Βούλγαρους καί στους Σλάβους της Σλαβομακεδονίας. Το γεγονός ότι πρώην πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ, ο Λιούπτσε Γκεοργκιέβσκη πήδηξε τον φράκτη μόλις έχασε τις εκλογές καί αυτοπροσδιορίζεται τώρα σαν Βούλγαρος, εμφανιζόμενος σαν κατακεραυνωτής του ψευδομακεδονισμού καί ακλόνητος υπέρμαχος του Βουλγαρισμού, είναι ενδεικτικό της απίστευτης ρευστότητας στον εθνικό αυτοπροσδιορισμό των κατοίκων του συγκεκριμένου κρατιδίου.
Τι έλεγε ο πρώην πρωθυπουργός, στις 7 Νοεμβρίου του 1990 στην εφημερίδα Borba:
"Η Μακεδονία του Πιρίν, του Αξιού καί του Αιγαίου δεν είναι Μεγάλη Μακεδονία: είναι απλά Μακεδονία. Θα μιλούμε γιά Μεγάλη Μακεδονία όταν θα απαιτούμε το Βελιγράδι, την Σόφια, την Θεσσαλία, την Αυλώνα καί άλλα". (The Macedonia of Pirin, the Aegean and the Vardar is not Greater Macedonia: it is simply Macedonia. We shall be talking of Greater Macedonia when we claim Belgrade, Sofa, Thessaly, Valona and elsewhere).
http://www.faqs.org/faqs/cultures/macedonia/faq/#ixzz0oiFIY0IE
Εάν ένας τέτοιος Ελληνοσερβοαλβανοβουλγαροφάγος "Μακεντόνας" πρωθυπουργός ανακαλύπτει ξαφνικά ότι "οι παπούδες μου όλοι ήταν Βούλγαροι, οι γονείς μου είταν Βούλγαροι, καί εγώ είμαι Βούλγαρος!", τότε τί θα γίνει στο προσεχές μέλλον με τον απλό Βουλγαρόφωνο κόσμο των Σκοπίων, σε μία -πολύ πιθανή- διάλυση στα εξ'ών συνετέθη; Συμφέρει στην Ελλάδα μιά "Μεγάλη Βουλγαρία" δίπλα σε μία επίσης πολύ πιθανή στο μέλλον "Μεγάλη Αλβανία", καί οι δύο σύμμαχοι αγαστοί μιάς Νεο-Οθωμανικής Τουρκίας; Η απάντηση είναι αυτονόητη: Μία φιλικά προσκείμενη, Σλαβομακεδονία με την οποία τίποτα δεν θα έχουμε να μοιράσουμε είναι η μονη σωστή επιλογή. Πράγμα που σημαίνει πως το ροκάνισμα του κλαδιού των υπερεθνικιστών είναι το μόνο που μας συμφέρει. Δεν κατάλαβα δηλαδή, από πού κι ώς πού συμφέρει στην Ελλάδα το να είναι ο Γκρουέβσκη ο πρωθυπουργός που θα βάλει την Μακενόνιγιά του στην ΕΕ, ή έστω στο ΝΑΤΟ;
Παρεπιπτόντως ο Γκεοργκιέβσκι έγινε πλεον ο μεγαλύτερος κατήγορος του ψευδομακεδονισμού και τα επιχειρήματά του είναι ακλόνητα καί βασισμένα στην ιστορία. Είναι τα ίδια επιχειρήματα που χρησιμοποιούμε κι εμείς εναντίων των Γκρουεβσκικών, μόνον που αυτός τα χρησιμοποιεί γιά την εδραίωση του Βουλγαρισμού.


Ε΄. Το εθνοκαθοριστικό "Σλαβομακεδόνες" είναι ήδη γνώριμο καί οικείο καί στους Έλληνες αλλά καί στους ίδιους τους Σλαβομακεδόνες. Αντεστραμένα, σαν Македонски Словени (Μακεντόνσκι Σλοβένι / Μακεδόνες Σλάβοι) έχει ήδη χρησιμοποιηθεί από τον Βουλγαρομακεδόνα απόστολο του σύγχρονου ψευδομακεδονισμού, τον Κρίστε Μισίρκοβ (Кръсте Мисирков ή Крсте Мисирков) στο "За македонските работи" / "Γιά τα Μακεδονικά θέματα": "Во него имаат раководна рол'а само македонцките словени, шчо се викаат бугари".
Ο όρος επομένως υπάρχει, καί μάλιστα ήταν καί είναι αποδεκτός από τους αυθεντικούς Σλαβομακεδόνες, τους Σλαβόφωνους της Ελλάδας. Αυτοί που αντιδρούν στον όρο αλλά γιά λόγους αλλυτρωτισμού καί μόνον (καί εκείείναι το πρόβλημα!) είναι οι Σλαβοβουλγαρόφωνοι της Δαρδανίας, οι σικέ "Μακεντόντσι". Όταν πρόσφατα κυκλοφόρησε η εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα στα Σκόπια, οι Σκοπιανοί εθνικιστές έπαθαν παραλλήρημα με το λήμμα "Σλαβομακεδόνες" καί αναγκάστηκε η εγκυκλοπαίδεια να κάνει πρίμα, να αποσύρει την εγκυκλοπαίδεια καί να ζητήσει συγνώμην. (http://www.vreme.com.mk/DesktopDefault.aspx?tabindex=0&tabid=1&
EditionID=494&ArticleID=30997).
Στο κάτω κάτω, λαός που κατά πλειονότητα προέρχεται από τις Σλάβικες φυλές των Драговити/Δραγουβητών, Сагудати/Σαγουδάτων, Велегезити/Βελεγεζητών, Венити/Βαενητών, Брсјаци/Βερζητών, μεταξύ άλλων Σλάβων επιδρομέων του 7ου αιώνα μΧ, καί που ορισμένοι τουλάχιστον από αυτους κατοικούν σε κομμάτι της ιστορικής Μακεδονίας (Περλεπές, Μοναστήρι, Γευγελή, Στρώμνιτσα, κλπ, στα νότια των Σκοπίων), πώς αλλιώς θα πρέπει να ονομάζονται; Καί να μην πάμε καί πολυ μακρυά, ο ίδιος ο Κίρο Γκλιγκόροβ δεν ήταν αυτός που δήλωσε: "Είμαστε Μακεδόνες αλλά είμαστε Σλάβοι Μακεδόνες. Αυτό είμαστε! Δεν έχουμε καμία σχέδση με τον Μέγα Αλέξανδρο καί την Μακεδονία του...Οι Πρόγονοί μας ήλθαν εδώ στον 5ο καί τον 6ο αιώνα" ("We are Macedonians but we are Slav Macedonians. That’s who we are! We have no connection to Alexander the Greek and his Macedonia… Our ancestors came here in the 5th and 6th century"). Toronto Star, 15, Μαρτίου 1992
">

Στ΄. Ακούγεται η αύλογη ερώτηση: Θα γίνει το όνομα αυτό αποδεκτό από τους Αλβανούς; Ο ίδιος "ο κ. Παπούλιας παραδέχθηκε ότι η ονομασία αυτή δεν θα ικανοποιούσε το αλβανικό στοιχείο", το 1995. Ας δούμε πως είναι τα πράγματα σήμερα. Σε συνέντευξή του στο Γερμανικό περιοδικό SPIEGEL, στις 24 Ιουνίου του 2009, ο Σκοπιανός πρόεδρος Γκεόργκι Ιβανόβ / Георги Иванов στην κάτωθι ερώτηση απάντησε ώς εξής:
Ερ. Γιά πόσον καιρό θα συνεχίσει αυτή η διένεξη; Υπάρχει κάποιο όνομα που θα ήταν αποδεκτό από εσάς; (For how long will this conflict continue? Is there a name that would be acceptable for you?)
Απ. Το όνομα (που θα επιλεγεί γιά να αντικαταστήσει το ΠΓΔΜ) δεν θα πρέπει να πληγώνει την τιμή καί τον αυτοσεβασμό του λαού μας. Πάνω από 120 έθνη μας έχουν αναγνωρίσει με το όνομα Δημοκρατία της Μακεδονίας. Η Ελλάδα θέλει να ξεφορτωθούμε αυτό το όνομα καί θέλει αντιθέτως να αποκαλούμαστε Βόρεια-, Άνω-, ή Σλαβομακεδονία. Υπάρχει επίσης διάταγμα του ΟΗΕ που προσδιορίζει πως το όνομα της εθνότητας καί η γλώσσα θα πρέπει να προσαρμοστούν στο όνομα της χώρας. Δεν ξέρω πώς θα αντιδράσουν οι Αλβανοί που ζούν στην (Σκοπιανή) Μακεδονία εάν ξαφνικά γινόντουσαν Σλαβομακεδόνες που ομιλούν Σλαβομακεδονικά.(The name should not harm the honor and self-esteem of our people. Over 120 nations have recognized us under the name the Republic of Macedonia. Greece wants us to dispense with this name and instead wants us to be called North-, Upper- or Slavo-Macedonia. A UN directive also stipulates that the name of the nationality and the language be adapted to the country name. I don't know how the Albanians living in Macedonia would react if they suddenly became Slavo-Macedonians who speak Slavo-Macedonian.)
http://www.spiegel.de/international/europe/0,1518,632319,00.html
Με άλλα λόγια ό κύριος Ιβανόβ προδιαθέτει την αντίδραση του Αλβανικού στοιχείου, καί όπως είδαμε ο ίδιος ο κύριος Παπούλιας παραδέχτηκε πως το Σλαβομακεδονία θα εύρισκε αντίθετους τους Αλβανούς. Είναι όμως τα πράγματα, εν έτει 2010, έτσι όπως μας φαίνονται, ή μήπως κύλισε πολύ νερό άτω από το Βαλκανικό αυλάκι τα τελευταία δέκα χρόνια;
Ψάχνοντας στο διαδίκτυο, πανεύκολα βρίσκει κανείς ιστοσελίδες όπου σύσσωμοι οι Σκοπιανοί (κυρίως της διασποράς) ωρύονται διαρυγνύοντας τις αρχαιομακεδονικές τους χλαμύδες σε κάθε αναφορά του ονόματος "Σλαβομακεδόνες". Γιά παράδειγμα, όταν σε κάποια ανταπόκριση του ΑΡ/Ηνωμένου Τύπου στο άρθρο "Το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου ανάβει Βαλκανικά πάθη" / "Alexander the Great's Statue Stirs Balkan Passions" του Κωνσταντίνου Τεστορίδη καί της Έλενας Μπεκατόρου, 7 Ιουνίου 2009 (AP) http://abcnews.go.com/International/wireStory?id=7777531 αναφέρθηκαν οι κάτοικοι των Σκοπίων ως Σλαβομακεδόνες, "οργανώσεις από τον Καναδά και την Αυστραλία κάλεσαν τους Μακεδόνες από όλο τον κόσμο να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους προς το πρακτορείο Associated Press ειδήσεων διότι οι Μακεδόνες πολίτες σε άρθρου του ονομάζονται "Σλαβομακεδόνες". Είναι πάγια στρατηγική της Ελλάδας να αρνείται την ύπαρξη των Μακεδόνων. Στη Μακεδονία, δεν υπάρχει εθνική ομάδα που να ονομάζεται Σλαβομακεδόνες. Ο Μακεδονικός πληθυσμός στα Βαλκάνια και σε όλο τον κόσμο είναι απλώς - Μακεδονικός. Οποιοσδήποτε άλλος όρος είναι υποτιμητικός και ακολουθεί το επίσημο ελληνικό πολιτική που αρνείται την νομιμότητα τΜακεδονικού έθνους και την ύπαρξη μεγάλης Μακεδονικής μειονότητας (στην Ελλάδα», είπώθηκε στην σχετική αντίδραση. Οι ενώσεις εξέφρασαν οργή για το άρθρο "Το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου ανάβει Βαλκανικά πάθη", με την επεξήγηση ότι η ένταση μεταξύ των δύο εθνών είναι αποτέλεσμα της άρνησης της Ελλάδας να δεχθεί την ύπαρξη των εθνικά Μακεδόνων και το συνταγματικό όνομα της Μακεδονίας"
(Македонците од Канада и Австралија реагираа за „Славомакедонци“
http://www.novamakedonija.com.mk/NewsDetal.asp?vest=613933544463&id=9&prilog=0&setIzdanie=21711)
Αντιθέτως, όσο καί άν ψάξαμε, δεν είδαμε πουθενά να αντιδρούν οι Αλβανοί. Οι όροι: SlavoMaqedonia/Σλαβομακεδονία, SlavoMaqedonas/Σλαβομακεδόνες (εθνότητα) καί SlavoMaqedonisht/Σλαβομακεδονική (γλώσσα) ήδη υπάρχουν στην Αλβανική, καί χρησιμοποιούνται ευρύτατα.
Ο λόγος της απάθειας των Αλβανών είναι προφανής: Το Κόσοβο καί η κουτσουρεμένη έστω ανεξαρτησία του τους άνοιξε τα μάτια καί την όρεξη γιά μελλοντική απόσχιση καί ανεξαρτησία. Στο κάτω κάτω, πιά είναι η διαφορά γιά τους Αλβανούς το να ζουν στην χώρα των ΕΘΝΙΚΑ "Μακεδόνων", ή στην χώρα των Σλαβομακεδόνων, την στιγμή που το "Μακεδών" δεν έχει γιά τους Σκοπιανούς γεωγραφική αλλά εθνική σημειολογία, ούτως ή άλλως; Να το επαναλάβω αυτό, γιά να μην δουλεύουν ψιλό γαζί κάποιοι πονηροί:

ΠΟΥ ΕΓΚΕΙΤΑΙ Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΒΑΝΟΥΣ ΤΟ ΝΑ ΖΟΥΝ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΩΝ "ΕΘΝΙΚΑ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ" Η ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΤΟ ΜΑΚΕΔΩΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥς ΣΚΟΠΙΑΝΟΥΣ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΑΛΛΑ ΕΘΝΙΚΗ ΣΗΜΕΙΟΛΟΓΙΑ;

Εκ του πονηρού επομένως τα παραμύθια του Ιβανώβ περί Αλβανών που υποτίθεται αντιδρούν στο να μιλούν δήθεν Σλαβομακεδονικά. Αλλού αυτά! Οι Αλβανοί το θεωρούν πλέον αυτονόητο καί αναπόφευκτο το ότι τα Σκόπια πάνε είτε γιά διάλυση είτε γιά ομοσπονδιοποίηση, καί ορισμένοι έχουν ήδη σηκώσει το μπαϊράκι της Ιλίριδας. Το μόνο που τους νοιάζει είναι να μπούν σε κατάλληλο περιβάλλον όπου ο διεθνής περίγυρος θα τους εξασφαλίζει τα μέγιστα εναντίον της ασυδοσίας των υπερεθνικιστών Σλαβομακεδόνων. Την ίδια ακριβώς τακτική ακολουθούν καί οι Κούρδοι στην Τουρκία.
Απλά, απλούστατα, επομένως, το όνομα των Σκοπίων τους Αλβανούς δεν τους ενδιαφέρει πλέον: "Ονομάστε την Ντίσνεϋλαντ, ονομάστε την Κόκα Κόλα, εμάς δεν μας ενδιαφέρει, αρκεί να μπούμε στην ΕΕ καί στο ΝΑΤΟ!", είπε πρόσφατα ο Κιμ Αχμέτι, ο Αλβανός ηγέτης του DUI, κυβερνητικός εταίρος καί άσπονδος "σύμμαχος" του ΒΜΡΟ στην κυβέρνηση του Γκρούη.
Συμφέρει στην Ελλάδα μιά πιθανή διάσπαση των Σκοπίων; Όχι φυσικά, αλλά από την άλλη πλευρά δεν συμφέρει πρώτιστα στους Σκοπιανούς, τους άμεσα ενδιαφερόμενους. Ένα ακόμη βέτο στο ΝΑΤΟ, καί οι τριγμοί στο κτίσμα θα γίνουν ρήγματα, αρκετά γιά να ταρακουνήσουν την γκλάβα καί τού πιό χοντροκέφαλου ΒΜΡΟνίτη Σκοπιανού καί να τον πείσουν πως η μαξιμαλιστική υπερεθνικιστική πολιτική Γρουέβσκη και ο Βουκεφαλίστικος ψευδομακεδονισμός (Σημ. Букефалисти/Βουκεφαλιστές: Σκοπιανός πολιτικός όρος, των κατά πεποίθηση ΣΛΑΒΟ-μακεδόνων, των εν δυνάμει συμμάχων της Ελλάδας στα Σκόπια, που διαφωνούν με την αρχαιομανία καμώματα και τον ανθελληνισμό του Γκρούη) τους οδηγεί στο χάος καί στην καταστροφή.

Άν το 1995 είχε προταθεί το "Σλαβομακεδονία" από ξένους μεσολαβητές, αυτή την φορά θα πρέπει να προταθεί σαν ultimatum στην ηγεσία των Σκοπίων από κάποιους άλλους. Μετά την απειλή γιά βέτο από τον Γεώργιο Α. Παπανδρέου, καί το αναπόφευκτο αδιέξοδο προσχώρησης της ΠΓΔΜ, στην προσεχή σύναξη του ΝΑΤΟ, ο Αντώνης Μιλοσόσκι απεγνεσμένα θα τρέξει στην σουϊτα του Γκρουέβσκη: "Πρόεδρε", θα του πεί, λαχανιασμένα, "στη συζήτηση έπεσε το όνομα 'Σλαβομακεδονία' - Τι να πω;". Και ο Νίκολα θα του απαντήσει απελπισμένος: "Να πεις ότι το δέχεσαι χθες!"

Macedonian names and makeDonski pseudo-linguistics: The case of the name Beres

Miltiades Bolaris
This article was originally published in the American Chronicle on Μay 21, 2009


Balkan Illusion - phantasia archaica:

"...it is very interesting to note that many of the authentic ancient Macedonian words, according to their etymology and pronunciation, have a striking resemblance to the appropriate words used in the modern Macedonian language (and other so called "Slav"[sic] languages)."..."Bere(s). The root of this name contains the verb "bere" (to pick up) that exists today in the Macedonian language and in other "Slavic"[sic] languages. Also in the present day Macedonian onomasticon there are names derived from verbs. The name "Bere" is present In todays' Macedonian onomasticon..."

Quote taken from the book: "Similarities between ancient Macedonian and today's' Macedonian Culture (Linguistics and Onomastics)" by Aleksandar Donski, celebrity folk "historian" from FYROM.



Beres / Βερης

Aelius Herodianus/Αἴλιος Ἡρωδιανός who lived between 180 and 250 AD, was one of the best known grammarians of antiquity. He was from Alexandria, the old capital of the Ptolemies, in Egypt, the cultural capital of the ancient world, second in learning only to Athens itself. He had also lived in Rome, where he became a friend and acquaintance of the scholar-emperor Marcus Aurelius. Herodianos talked about a city in Macedonia, called Beroia.

"Βέροιας πόλις Μακεδονίας, ήν Φέρωνα κτίσαι φασίν, αυτός δέ τό Φ εις Β μεταποιείν, ως Φάλακρον Βάλακρον καί Βίλιππον καἰ Κεβαλίνον. Αλλοι από Βέροιας τού Βέρητος τού Μακεδόνος. Εστί καί πόλις Συρίας."
Ηρωδιανός Γραμματικός, "Περί καθολικής προσοδείας"
"Beroea is a city in Macedonia, which they say was built by Pheron, but they (the Macedonians) change Ph to B, as from Phalakros to Balakros and to Bilippos (from Phillipos)and Kebalinos (from Kephalinos). Others claim that Beroea is derived from Beres the Macedonian. There is also a city in Syria by the same name."
Herodianos the Grammatist, "Peri catholikes prosodeias"

This is how Herodianos describes the two most popular etymologies of the name of the city of Beroia. In the first version he considers the B a dialectical mis-pronunciation by the Macedonians who famously pronounced B in words where southern Greeks pronounced Ph/Φ. He notes among some other examples the name of the father of Alexander the Great, Phillip II: Philippos/Φιλιππος, which the Macedonians pronounced as Bilippos/Βιλιππος. We can also mention the name of the Ptolemaean queen of Egypt which other Greeks would have pronounced Pherenike/Φερενικη but the Macedonians pronounced as Berenike/Βερενικη, etc. In modern European languages this name now appears more in tune with the Macedonian pronunciation: Berenice, or Veronica. So, the name Pherenike (meaning : "the one who brings nike" [where phero/φέρω=to carry, to bring and nike/νίκη=victory] in the Northwestern Greek dialect that the Macedonian spoke was pronounced as Berenike/Berenike. Therefore, Herodianos continues, some had claimed that the original founder of the city was Pheron/Φερων (= the Carrier) whose name was pronounced in the Macedonian dialect as: Beron/Βερων.
Thus, according to this founding story, the city that Beron founded was named after him Beroia/Βεροια, instead of what he would have considered as more proper: Pheroia/Φεροια.

At this moment I will take the liberty of making a parenthesis and bring our attention to the point Herodianos just made: the dialectical differences between the more sophisticated Attic Greek, the dialect of Greek that all educated Greeks used for writing after the 5th century BC, and the Macedonian dialect which to southern Greeks seemed rough and uncultured, if not outright barbaric (the heavy and rough sounding Macedonian B instead of the softer Attic Ph, is only one example). It becomes obvious though, to anyone reading Herodianos's passage above, that he was indeed speaking of dialectical differences of pronunciation among different dialects within the same Greek language. There are still here and there some academics who have spent a lifetime trying to convince themselves and others that the language of the Macedonians was not Greek. Since the spectacular finds at the sites of ancient Aegae and Pella of the last 30 years, that have enriched the Epigraphical corpus, there seem to be fewer and less convincing apologists of the two separate languages theory. When considering the plethora of Greek inscriptions, the deafening absence of any inscription in ANY other language, and when we add to the mix the Pella catadesmos/κατάδεσμος Πέλλης, then the question seems to be passing itself to the hands of Balkan history revisionists and other nationalist groups, and away from the academia.

The Pella cadadesmos is an extensive lead leaf inscription, found in a tomb of a woman of low social status, in the ancient Macedonian capital Pella, and it is written in the Northwestern Greek dialect, akin and similar to Aeolic and Dorian. It is the only inscription found that is written in the local vernacular dialect found to date in Macedonia. ( http://www.panmacedonian.info/Katadesmos.pdf ).
Part of the problem for some historians, we must add, is their lack of training in the Greek language, which hinders their ability to read the sources from the original text, and to do research on original epigraphic material, relying instead on translations. The example of the revisionist American professor, at the 7th congress on ancient Macedonia organized by the University of Thessaloníki, who, when confronted with a passage from an original text in Greek proving her wrong, was unable to read it admitting to her lack of training in Greek, was most revealing and extremely humbling to her reputation as an "expert". But let us continue:
Stephanos Byzantios/Στέφανος Βυζάντιος from Constantinople, compiling his dictionary some centuries later gives us yet another version of a founding story for Beroia, and this one speaks not of Pheron but offers us another take on etymology:

Μιεζα. πολις Μακεδονιας. Στρυμονιον εκαλειτο απο Μιεζης θυγατρος Βερητος του Μακεδονος, ως Θεαγενης εν Μακεδονικοις. Βερης γαρ τρεις εγεννησεν, Μιεζαν, Βεροιαν, Ολγανον, εφ' ων ποταμος ομωνυμος και πολις Βεροια και τοπος Στρυμωνος.
Στέφανος Βυζάντιος Λεξικογράφος (6ος αι. μ.Χ.), Εθνικα.
Mieza; city in Macedonia which was also called Strymonion; from Mieza, the daughter of Beres the Macedonian, as Theagenes tells us in his Makedonica. Beres had three children, Mieza, Beroia and Olganos [incidentally, it is the personified river Olganos, son of Beres, whose statue we see at the beginning of this article], from whom we have a river by the same name and a city called Beroia and an area named Strymon.
Stephanos Byzantios Lexicographer (6th c AD), Ethnica.

What Stephanos Byzantios tells us above is that according to the local myth the founding of the city (or at least its naming) was attributed to the nymph Beroia, the daughter of the Macedonian Beres/Βερης.
The city of Beroea/Beroia/Berroia/Βερροια (I know the reader by now is getting confused by the multiple variations in the spelling of the city, but it is only in the Latin transliterations that the different spellings of this name occur: in Greek it remains the same, it is always Βέρροια, or Βέροια, with one "ρ"/"r") is well known to Christians because it was one of the first Greek cities that the Apostle Paul visited in Europe, having first passed through a few more Macedonian cities: Neapolis/Νεάπολις, Philipoi/Φίλιπποι, Amphipolis/Ἄμφίπολις, Apollonia/Ἄπολλωνία and Thessalonike/Θεσσαλονίκη. We know of the dream that came to Paul while he was asleep in Troad:

καὶ ὅραμα διὰ τῆς νυκτὸς ὤφθη τῷ Παύλῳ· ἀνήρ τις ἦν Μακεδὼν ἑστὼς, παρακαλῶν αὐτὸν καὶ λέγων· Διαβὰς εἰς Μακεδονίαν βοήθησον ἡμῖν. ΠΡΑΞΕΙΣ 16:9
And a vision appeared to Paul in the night; There stood a man of Macedonia, and prayed him, saying, Come over into Macedonia, and help us. Acts 16:9

In Macedonia indeed he went, and by Macedonia we mean THE historic Macedonia, not the Makedonijan wannabe neighbor of Kossovo: Paul never put his foot on what is now FYROM. Not that this historic fact would be enough to dissuade the regime there from claiming an association between St. Paul's trip to Macedonia proper and "their" Makedonija. In fact they recently re-named the airport of Ochrid to St. Paul's legacy and his trip to Macedonia: Aerodrom "St. Paul" Ochrid/Аеродром „Св. Апостол Павле" Охрид http://ohd.airports.com.mk/default.aspx?ItemID=348 (Skopje airport, FYROM's main international airport was also renamed, from Aerodrom Skopje/Аеродром Скопје to Aleksandar Veliki/Aлександар Вeлики. Who was Aleksandar Veliki/Aлександар Вeлики? The fabled Czar of the proto-Slavs, of course: yes we are indeed talking about Alexander the Great...Alexandros III/Αλέξανδρος Γ', son of Philip II!).
Since we are on the subject, let us also see how falsification of history by association is achieved by the pseudo-makedonists. We take the example of St. Luke the Evangelist. Professor Donski assures us that:

"The likelyhood[sic] that St. Luke was from a Macedonian origin is indicated even in the world renown encyclopaedia Microsoft Encarta 98 (Encyclopaedia Deluxe Edition, USA, 1998; "Luke Saint"). More detail on this topic can be found in the book "Jesus Christ and the Macedonians" by A. Donski (Centre for Cultural Initiative, Stip, FYROM, 2000."
Trying to double check my sources, I opened another encyclopaedia, which is published by an ecclesiastical organization that may possibly have a slightly deeper connection to biblical scholarship than Encarta's Microsoft Corp, the Catholic Encyclopaedia. Here is what it says about St. Luke, St. Paul's associate:

"It is generally held that St. Luke was a native of Antioch. Eusebius (Church History III.4.6) has: Loukas de to men genos on ton ap Antiocheias, ten episteuen iatros, ta pleista suggegonos to Paulo, kai rots laipois de ou parergos ton apostolon homilnkos--"
and further down:"St. Luke was not a Jew. He is separated by St. Paul from those of the circumcision (Colossians 4:14), and his style proves that he was a Greek." and also: "His great command of Greek is shown by the richness of his vocabulary and the freedom of his constructions."

In Thessalonica (This is the Latin transliterated name for the city. The yugo-Slavs and Bulgarians call her Solun/Солун, while Greeks still use the original Macedonian name: Θεσσαλονίκη/Thessalonike) Paul was able to convert several of the locals:

καί τινες ἐξ αὐτῶν ἐπείσθησαν καὶ προσεκληρώθησαν τῷ Παύλῳ καὶ τῷ Σίλᾳ, τῶν τε σεβομένων Ἑλλήνων πολὺ πλῆθος γυναικῶν τε τῶν πρώτων οὐκ ὀλίγαι.ΠΡΑΞΕΙΣ 17:4
And some of them believed, and consorted with Paul and Silas; and of the devout Greeks a great multitude, and of the chief women not a few.Acts 17:4
After Thessalonica he went to Berroia, where:
10 Οι δε αδελφοι ευθέως δια της νυκτος εξέπεμψαν τόν τε Παυλον και τον Σίλαν εις Βέροιαν, οιτινες παραγενόμενοι εις την συναγωγην απηεσαν των Ιουδαίων. 11 ουτοι δε ησαν ευγενεστεροι των εν θεσσαλονικη οιτινες εδεξαντο τον λογον μετα πασης προθυμιας καθ ημεραν ανακρινοντες τας γραφας ει εχοι ταυτα ουτως 12 πολλοι μεν ουν εξ αυτων επίστευσαν, και των Ελληνίδων γυναικων των ευσχημόνων και ανδρων ουκ ολίγοι.
Πράξεις Aποστόλων 17:10,11,12
10 The brothers immediately sent Paul and Silas away by night to Berea, and when they arrived they went into the Jewish synagogue. 11 Now these Jews were more noble than those in Thessalonica; they received the word with all eagerness, examining the Scriptures daily to see if these things were so. 12 Many of them therefore believed, with not a few Greek women of high standing as well as men.
Acts 17:10,11,12

Passages like this speak volumes about who the ancient Macedonians truly were and what language they spoke.
The bible mentions the small community of the Jews living in the city of Berroia at the time but it also tells us that "not a few" Greek women and men, indeed of high social standing, believed in his message. The same as we saw had happened earlier in Thessalonike. Now let us think about this:
Paul has been "invited" in his dream while in Troad by a Macedonian man who asked for his help to come to Macedonia. Paul goes to Macedonia, and to our surprise, no "Macedonian" is ever mentioned, and for sure not a Slavonic-speaking one, anywhere. Some Jews, yes, small communities here and there, who are in personal contact with each other, so we know they were not too many of them: a rather close community. Then the occasional Roman official or guardsman, as the ones in Philippoi shows up in the text. Finally we hear of "multitudes of Greeks", both men and women, who listen to Paul and accept his message, in Philippoi in Thessalonike and in Beroia.
So, then, we are left wondering: what happened to the OTHER Macedonians, the Slavic speaking "Macedonians" of Skopje? Why do they not appear in the text? Where are the imaginary NON-GREEK Macedonians? Why is the Christian bible failing to mention ANY other, non-Greek Macedonians? If they existed, we must surely conclude that they must have been a rude bunch indeed, for having had "invited" St. Paul they then failed to ever show up in his speeches, not even to stop by and say hello! Well, that is rude! Surely the bible would have mentioned them, but then, the bible is not supposed to lie: it is not Utrinski Vesnik or Nova Makedonija or some politicaly inspired manifesto on pseudo-makedonism authored by the VMRO untra-nationalist party in Skopje! And for sure it has no connection to the sacrilegious and racist folk who came up with this pathetic video that shows Byzantine churches and speaks of Alexander the Great and how Christianity started in Skopje. The music is also Greek by the way, by Vangelis (Papathanasiou):
When you lie, lies eventually catch up with you after a while. When you use other people's sacred books to promote your nationalistic agenda, that exposes your lies to a harsher light, for it betrays your cynicism. But would an administration such as that of prime minister Gruevski sweat twice for being accused of supporting what would some consider as sacrilegious lies to promote their regime's pseudo-makedonist agenda? "What's the big fuss about dragging St.Paul into our propaganda game?" they will be wondering...Tito's Stalinist government of Yugoslavia went as far as forcibly splitting the Serbian Orthodox Church in order to create a church for the Makedonci (the only instance of a nominally "atheist" and "socialist" state going to such a degree of "church building" initiative, in order to support the shaky identity of the newly created (since 1943) Slavo-"Makedonski" nation!
If this was in 19th century Thessalonica, or Berroia, we would have heard of not only Greeks and some Jews, but also Turks, and Serbs, Gypsies, Greco-Latin Vlachs and Bulgarians, but most of these (except the Vlachs) these would have to wait centuries yet to appear in Macedonia. For now in the 1st cAD, in Roman occupied Macedonia we hear the bible mention as inhabitants only Greeks, Jews and Roman administrators. Any differentiations in dialect or state allegiance that the Macedonians of the 4th cBC had as compared to the other Greeks further south have now melted away: They are all simply Greek now, as it is clearly shown in the scriptural quotes above.
The epigraphic record is full of mentions of the city of Berroia or of people from Beroia, and all show its Greek character and the names we encounter are all Hellenic.
On an inscription of Perinthos in Thrace, now part of Turkey, we read the following inscription:

Regions : Thrace and the Lower Danube (IG X) : Thrace and Moesia Inferior
Perinthos-Herakleia
Thrace — Perinthos-Herakleia (Marmara Ereğlisi) — 3rd c. AD
Πύθια ἐν Τρωάδι Ἀλε-
Pythian (games) in Troy Ale-
ξάνδρεια Ὀλύμπια ἐν Βεροίᾳ,
xandreian Olympics in Beroia
Ἁδριανὰ Ὀλύμπια ἐν Κυζίκῳ,
Adrianian Olympics in Kyzikos
Πύθια ἐν Καλχαδόνι κοινὰ
Pythian (games) in Kalchedon common

In other words, we have a part of a larger list of Athletic games, the typical Panhellenic games of the Greeks everywhere, sometimes called Olympic, for Zeus, somethimes Pythian for Apollo, and other. In Beroia they were called Ἀλεξάνδρεια Ὀλύμπια ἐν Βεροίᾳ/Alexandreia Olympia en Berroia: Olympics in Beroia, in honor of Alexander. This kind of games were not held by Skythians, Thracians, Illyrians or Roman, they were particular to the Greeks, nobody else, not until their re-refounding by Pierre de Coubertin in the late 19th century at least...
We also know that Beroia was operating as a typical Greek city, with its own elected city council (Boule/βουλή) and municipal government (Demos/Δήμος), hardly a barbarian mode of government, as the following inscription attests:

Regions : Northern Greece (IG X) : Macedonia
EKM 1. Beroia 111
Macedonia : Bottiaia: Beroia
[Β]εροιαίων [ἡ βουλὴ]
[κ]αὶ ὁ δῆμος [— — —]
the parliament of the Beroians
and the municipality

Sometime ago, I photographed a partial of a Greek statue at the Skopje Museum whose base has the following Greek inscription:

ΑΔΥΜΟΣ ΕΥΑΝΔΡΟΥ ΒΕΡΟΙΑΙΟΣ ΕΠΟΙΕΙ
Adymos Evandrou Beroiaios Epoiei
Αdymos son of Evandros from Beroia Created this

It was found in the Yugoslav village of Marvinci, by Valandovo, in the ancient Amphaxitis. The ancient city that now lies next to Marvinci, was originally a Paionian and later on a Macedonian city. If someone checks on the map, they will notice that Marvinci lies five minutes by car from the Greek-Yugoslav frontier, next to Greek Macedonia, which corresponds about 90% with ancient Macedonia, the original Μακεδονία-Macedonia, not the Former Yugoslav ROM which is about 5% of it, the rest being ancient Paionia and Dardania.
A very similar inscription, where the names share the same patronym has been found in Thessaly in Central Greece:

IG IX,2 601
Thessaly (IG IX,2) : Pelasgiotis: Larisa
Εὔανδρος Εὐάνδρου Βεροιαῖος ἐποίε[ι].
Evandros son of Evandros from Beroia created this.

This shows that a well known family of Greek sculptors was producing in a local marble sculpture studio in Beroia, right about the 1st c AD and their products were being commissioned by clients from and sold to clients as far as Thessaly and Paeonia.

Then, on a very long list of names inscribed around 230 to 220 BC, on an inscription from the Pan-Hellenic Oracle and sanctuary of Delphi, among literally hundreds of names of various Greek cities from all over the Hellenic world, we see some cities from Macedonia and we copy them. Next to the name of the city we read the names of the representatives o the Panhellenic congress or competition or religious event for which the inscription was dedicated:

Regions : Central Greece (IG VII-IX) : Delphi
BCH 1921:1
ἐν Δίωι Μέντωρ Ἀγαθοκλέους Πολυκλῆς
in Dion Mentor son of Agathocles, Polykles
ἐν Πύδναι Ἀρχίας Φίλιππος Διο[ν]υσογένης
in Pydna Archias Philippos Dionysogenes
Ἀλκιμάχου
son of Alkimachos
ἐν Βεροίαι Ἀντάνωρ Νεοπτολέμου
in Beroia Antanor son of Neoptolemos
Μένανδρος Ἀπελλᾶς Φιλώτα
Menandros son of Apellas of Philotas
ἐμ Μέζαι Νικωνίδας Νικάνωρ Μνασιγένεος
in Mezai Nikonidas Nikanor son of Mnasigenes
ἐν Ἐδέσσαι Μοσχίων Τριάκας Μόσχος
in Edessa Moschion Triakas Moschos
ἐν Πελλαῖ Ἀπολλωνίδης Δίφιλος Χάρης
in Pella Apollonides Diphylos Chares

These are all very typical Greek names: hardly the type of typical proto-Slavic names, in other words that would corroborate a non Hellenic, Slavic identity for the ancient Macedonians. The south Slavic tribes, if we remember, came into Macedonia from Ukraine and Belorussia, not less than 800 to a thousand years after this inscription was written.
Rivers of propaganda ink have been spent by the Skopje regime in FYROM and by its drum beating apologists in Canada and Australia to promote a fake pseudo-Makedonism for some of the citizens of FYROM (I say "some" because Greco-Latin Vlachs, Greeks, Albanians, Muslims, and increasingly more and more Slavs who identify with either Serbia or Bulgaria have consciously opted out of this "ancient glory" pseudo-makedonski circus). This fake identity is built as part and parcel of the parallel promotion of a venomous ethnic hatred against their Greek neighbors to their south. To achieve their usurpation of the identity of the ancient Macedonians (and hopefully, or so they wish, the land too, at some point), they first have to wrest it away from the cultural inheritors of the ancient Greeks of Macedonia. The modern Greeks, are (whether anyone likes it or not) the only people in the area who (without any special education in the classics) can still read and substantially understand, even now, these very inscriptions of the ancient Macedonians, in the original script and language they were written, because they still speak their ancestral language.
The right-wing irredentist nationalists from FYROM on the other hand (some of their mouthpieces regretfully continue to pollute on a weekly basis this progressive forum with venom of ethnic bigotry and hatred directed against Greeks) blatantly claim to be continuing an age-long hatred that the ancient Macedonians supposedly harbored against the other Greeks. What they in fact are doing is to project their own irredentist, land-grabbing, racist, and xenophobic agenda, clumsily dressed in colors of a folkloric dressed, fake antiquity.
Let us now try to experience through an example from the epigraphic record how the ancient Macedonians expressed their alleged burning hatred of Greece. An ancient Greek inscription from the Macedonian city of Pydna, reads as follows:

SEG 50:623
Macedonia : Pieria: Pydna
[— — — —]όνου
Βεροιαῖος καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ Ἑλλὰς καὶ ὁ υἱὸς αὐτῶν Μένανδρος.
[first name missing — — son of— —]onos
Beroiaios (from Berroia) and his wife
Hellas and their son Menandros.

While we are missing in this inscription the name of the husband, we have the ending of his paternal name "-onos", we are also told that he is a Beroiaios, a Berroian, a man from Berroia. We are additionally given in the inscription the name of his son, Menandros, and the name of his wife: Hellas/Ἑλλὰς.
Hellas in the language of the Greeks means: Greece. Putting this in modern terms, I would say that it would be highly unlikely to find a Turk having a wife named Hellas or a Serb having a wife named Albania, or yet a Palestinian having a wife named Israelia. You always give names of something beloved and dear to you, not something which you hate. Έλληνας Μάριος/Hellenas Marios is a young modern Greek Cypriot poet who was born in Larnaca, Cyprus, in 1975, one year after the Turkinsh invation of Cyprus. I suppose the fact that his Greek Cypriot parents named their newborn boy Hellenas/Έλληνας meaning "Greek man", in 1975, had something to do with how they felt towards Greece. The same consideration, we must assume, held true with the parents of the baby girl named Hellas-Greece by her ancient Macedonian parents. The Macedonians felt antagonistic towards the southern Greeks, but they also admired their level of culture, and they always strove to catch up with them, especially that of Athens.
In every day Greek speech, modern Greeks and modern Cypriots speaking of each other may out of convenience say Hellenes kai Kyprioi/Greeks and Cypriots (as the ancients said Hellenes kai Makedones, Greeks and Macedonians), but at the end of the day they know that they are all part of the same ethnic community. Modern Italians of the north of Italy do make spiteful jokes about the Italian of the south, and some even advocate for the split between the north and south of Italy into two separate states, but the motives are economic, not ethnic: nobody disputes the basic Italian nature of each of the other side, despite speaking very different dialects and despite their vast economic differences. On a different note, we all refer to the Austrians and to the Germans as separate nations, and they consider themselves as such (but not during the WWII) yet the realization stands that, to the outsider at least, an Austrian is still basically a German of the "Eastern Kingdom": Österreich – Austria. Now go tell that to an Austrian...he will be as upset as telling an ancient Theban that he was the same as a Macedonian, especially after Alexander destroyed his city, or tell to an ancient Melian that he was the same as an Athenian, after Athens destroyed his city and sold him to slavery! It took Rome for the Greeks, and that includeded Macedonians, Aetolians, Peloponnesians, Epeirotans and Asian Greeks or the Greeks of Egypt to all feel in their skin their Hellenic commonality beyond Economic, dialectical, tribal or other city state considerations.
Back to Berroia again and five centuries earlier: Long before Christianity and St. Paul, the Athenian historian Thucydides mentions Beroia, in his Peloponnesian War:

[1.61] Ἦλθε δὲ καὶ τοῖς Ἀθηναίοις εὐθὺς ἡ ἀγγελία τῶν πόλεων ὅτι ἀφεστᾶσι, καὶ πέμπουσιν, ὡς ᾔσθοντο καὶ τοὺς μετ' Ἀριστέως ἐπιπαριόντας, δισχιλίους ἑαυτῶν ὁπλίτας καὶ τεσσαράκοντα ναῦς πρὸς τὰ ἀφεστῶτα, καὶ Καλλίαν τὸν Καλλιάδου πέμπτον αὐτὸν στρατηγόν, οἲ ἀφικόμενοι ἐς Μακεδονίαν πρῶτον καταλαμβάνουσι τοὺς προτέρους χιλίους Θέρμην ἄρτι ᾑρηκότας καὶ Πύδναν πολιορκοῦντας. προσκαθεζόμενοι δὲ καὶ αὐτοὶ τὴν Πύδναν ἐπολιόρκησαν μέν, ἔπειτα δὲ ξύμβασιν ποιησάμενοι καὶ ξυμμαχίαν ἀναγκαίαν πρὸς τὸν Περδίκκαν, ὡς αὐτοὺς κατήπειγεν ἡ Ποτείδαια καὶ ὁ Ἀριστεὺς παρεληλυθώς, ἀπανίστανται ἐκ τῆς Μακεδονίας, καὶ ἀφικόμενοι ἐς Βέροιαν κἀκεῖθεν ἐπὶ Στρέψαν καὶ πειράσαντες πρῶτον τοῦ χωρίου καὶ οὐχ ἑλόντες ἐπορεύοντο κατὰ γῆν πρὸς τὴν Ποτείδαιαν, τρισχιλίοις μὲν ὁπλίταις ἑαυτῶν, χωρὶς δὲ τῶν ξυμμάχων πολλοῖς, ἱππεῦσι δὲ ἑξακοσίοις Μακεδόνων τοῖς μετὰ Φιλίππου καὶ Παυσανίου· ἅμα δὲ νῆες παρέπλεον ἑβδομήκοντα. κατ' ὀλίγον δὲ προϊόντες τριταῖοι ἀφίκοντο ἐς Γίγωνον καὶ ἐστρατοπεδεύσαντο.
Θουκιδιδης 1-61
The Athenians also immediately received the news of the revolt of the cities. On being informed that Aristaeus and his reinforcements were on their way, they sent two thousand heavy infantry of their own citizens and forty ships against the places in revolt, under the command of Callias, son of Calliades, and four colleagues. [2] They arrived in Macedonia first, and found the force of a thousand men that had been first sent out, just become masters of Therme and besieging Pydna. [3] Accordingly they also joined in the investment, and besieged Pydna for a while. Subsequently they came to terms and concluded a forced alliance with Perdicas, hastened by the calls of Potidaea, and by the arrival of Aristaus at that place. They withdrew from Macedonia, [4] going to Beroea and thence to Strepsa, and, after a futile attempt on the latter place, they pursued by land their march to Potidaea with three thousand heavy infantry of their own citizens, besides a number of their allies, and six hundred Macedonian horsemen, the followers of Philippos and Pausanias. With these sailed seventy ships along the coast. [5] Advancing by short marches, on the third day they arrived at Gigonus, where they encamped.
Thucydides 1-61

Reading this text by Thucydides, we are immediately struck by a geographic paradox. We have to look at a map to understand what is happening: The Athenian hoplites, the heavy infantry are leaving Pydna, which is a city in Pieria, and they go to Strepsa/Στρέψα, having first stopped at Beroea. We are fairly certain from archaeological identifications ( http://epigraphy.packhum.org/inscriptions/main?url=gis%3Fregion%3D4%26subregion%3D11%26area%3DChalkidike%26site%3DStrepsa%3F%2520(Basilika) ) that ancient Strepsa was by the modern village of Basilica/Bασιλικἀ, just west of Thessaloniki, part of the Pylaia municipality (Demos Pylaias/Δήμος Πυλαίας). Marching to Potidaea, which was their destination, the heavily armed Athenian hoplites moved, we must assume, directly to their point of interest, and they did not wander around to go sight seeing, heavily clad in iron and bronze as they were. Now then here is the paradox: why would these Athenian hoplitae first go to Beroea, which is completely out of their way, being directly West / Northwest of Pydna? To go from Pydna to Potidaea, which is at the narrowest point of Pallene (now called Cassandreia, the first prong peninsula in Chalkidice), they should have headed North East, not North West, as they had left Pydna. Then, after crossing Axios they should head directly East, go around what is now Thessaloniki (but at that time was still Therme) towards Strepsa, and then proceed on to Potidaea. Something does not make sense here...why should they go to Beroea first?

We read Thucydides again, and now we notice that he has already given us the answer: ἀπανίστανται ἐκ τῆς Μακεδονίας, καὶ ἀφικόμενοι ἐς Βέροιαν κἀκεῖθεν ἐπὶ Στρέψαν :They withdrew from Macedonia, going to Beroea and thence to Strepsa. Therefore, this Beroea is not the Beroea we know...it is not the Beroia in Macedonia! There was another Beroea/Βερροια!
We need to understand that Macedonia in the 5th century stopped at the Axios river. Therefore, Thucydides is speaking of a different Beroia here, one that must be placed between the Axios river and Strepsa, probably between Chalastra / Χαλαστρα and Thessaloniki / Therme. Now, finally, the text makes sense: The geography falls in place. Gigonos is by modern Nea kallikrateia, Strepsa and Potidaea are all close to each other, and the Beroia which Thucydides mentions must be close by, not too far from Thessaloniki, but for sure East of the Axios river, in what was then part of geographic Thrace. What does this mean? It simply means that there is yet another Beroia in the prairies, east of Axios river, besides the one we all know and the bible mentions, in Macedonia next to the Bermion mountain. This one was located in what the 5th century Greeks considered part of Thrace.
Reading and searching further, we find yet another Beroia in what is now Bulgaria: the major modern Bulgarian city of Stara Zagora was also a Beroia, also mentioned as Beroe. Ian Worthington in his wonderful book "Philip II of Macedoni" (Yale University Press, 2008, page 124) mentions it as a foundation of the great Macedonian king, at the same approximate time as the building of the city Philippoupolis, further south. Whether he actually built it from zero and named it such, or used a previous settlement with the same name to further fortify it and re-populate with Macedonians as was typically the case for Philip and later Alexander, is not clear from the sources, but the name stands. During the Roman times it had been temporarily renamed Augusta Trajana, but when the Byzantine army under the emperor Ioannes II, Comnenos (Ιωάννης B' ο Κομνηνός) defeated the Petcheneg army in 1122, the battle passed into history as the battle of Beroia. This is still in the land of the ancient Thracians. We also know of another Beroia in Syria. It was established by the Hellenistic Greeks who gave the name of their city back in Macedonia, as they had with another Edessa in Syria, thus the Syrian Beroia does not pose for us any problem, it is explainable as a name loan.
The fact that there are at least three Beroias that we have seen up to now poses an obvious question. Maybe Beroia the name has a meaning. In other words, Beroia, the name of the city mentioned in the founding fables of the Macedonian Beroia that were passed on to later generations, were simply attempts to explain a name that the Greek speaking Macedonians themselves did not really understand. If the name is not Greek, then it is pre-Macedonian. Archeological digs in modern Beroia concluded that Beroia has been inhabited since at least the 10th century BC and probably before that. We also know that before the Macedonians it was the Thracians and the Phrygians that inhabited the land of Emathia where Beroia lies. In other words we must look to Phrygian and Thracian to understand the meaning of the name Beroia. Their languages are now extinct and hardly anything survives of them. But we are lucky. We have Strabo, the ancient geographer coming to our rescue:

...καὶ Ὀδησσὸς Μιλησίων ἄποικος͵ καὶ Ναύλοχος Μεσημβριανῶν πολίχνιον· εἶτα τὸ Αἷμον ὄρος μέχρι τῆς δεῦρο θαλάττης διῆκον· εἶτα Μεσημβρία Μεγαρέων ἄποικος͵ πρότερον δὲ Μενεβρία͵ οἷον Μένα πόλις͵ τοῦ κτίσαντος Μένα καλουμένου͵ τῆς δὲ πόλεως βρίας καλουμένης θρᾳκιστί· ὡς καὶ ἡ τοῦ Σήλυος πόλις Σηλυμβρία προσηγόρευται͵ ἥ τε Αἶνος Πολτυμβρία ποτὲ ὠνομάζετο·
Γεωγραφία 7.6.1
...and Odessus, a colony of the Milesians, and Naulochus, a small town of the Mesembrianoi. Then comes the Haemus Mountain, which reaches the sea here; then Mesembria, a colony of the Megarians, formerly called "Menebria" (that is, "city of Menas," because the name of its founder was Menas, while "bria" is the word for "city" in the Thracian language. In this way, also, the city of Selys is called Selybria and Aenus was once called Poltyobria).
Strabo Geographia 7.6.1

So, Strabo explains to us that Bria means "city" in Thracian. And indeed he tells us that the ending of many Thracian towns in "-bria" is just that, the equivalent to Greek polis i.e. Alexandroupolis, Philipoupolis, later to be extended to such American cities as Mineapolis and Anapolis, or Ukranian cities such as Sympheropolis/Симферополь, etc.

Strabo mentions Selymbria, Poltyobria, Menebria, and we also know from Herodotus of a Combreia/Κώμβρεια in Chalkidike:
7.123 [2] ἐκ τῶν προσεχέων πολίων τῇ Παλλήνῃ, ὁμουρεουσέων δὲ τῷ Θερμαίῳ κόλπῳ, τῇσι οὐνόματα ἐστὶ τάδε, Λίπαξος Κώμβρεια Αἷσα Γίγωνος Κάμψα Σμίλα Αἴνεια·
7.123 [2] from the cities which come next after Pallene and border upon the Thermaïc gulf; and the names of them are these,--Lipaxos, Combreia, Lisai, Gigonos, Campsa, Smila, Aineia;

From other sources we also know of Skelambria / Σκελαβρία, Mascombria / Μασκοβρία, Bolbambria / Βολβαβρία, Salambria / Σαλαμβρία, as well as town in Thrace called Brea/Βρέα, an area in Thrace called Briantice/Βριαντική, as well as Bra/βρα and Symbra/Συμβρα. Hesechios in his 5th century AD dictionary tells us that:
"βρία εσήμαινε την επ´ αγροίς κώμην, ως και φρούριον, τόπον οχυρόν": bria meant a farmland town, as well as fort, a castre-protected area.

Looking in Asia Minor, we also find Phrygian cities called Garsavara of Cilicia/Γαρσάβαρα Κιλικίας, Atabyris/Ατάβυρις, Kibyra of Phrygia/Κίβυρα Φρυγίας as well as Bria/Βρία, between Eumeneia and Sebaste, next to the Burgasdagh mountain. Whose coins were epigraphed: ΒΡΙΑΝΩΝ/Brianon (genitive form of "BPIANOI-Brianoi", meaning: of the people of Bria).

When we look back at our Indo-European common language, we see that the original word was *bhergh which originally meant "high", and also "hill". The Greek word Boreas/Βoρέας (originally the wind from the mountains, the northern wind) comes from this word. But the north Germanic word for mountain "berg" is also derived from it, as does the word Iceberg in English and the Russian word Bereg which means "high river bank". But since the primitive Indoeuropeans found protection on the high hills where they built their wall-protected towns, the original word *bhergh for high and hill eventually came to mean: "a castle on a high ground". In French it became "bourg" as in Luxembourg (=the luxurious, or full of light castle), which is not only a country but also a park in Paris, in German it became "burg", as in Hamburg (Originaly named: Hammaburg: meaning either "Riverside castle" or "Beechwood castle").

Bourg and burg are in turn also related lingusistically and semanically to the Greek word Pyrgos/Πύργος, meaning castle. Burgaz, the Bulgarian city on the Black sea was the Byzantine Pyrgos/Πύργος, and it retains this name even today among Greeks. Close to my own hometown, Serres, there is a small village which has antiquities, the village of Βέργη/Berge, site of the ancient city by the same name: Berge. It was a city of the Paeonians, long before the Macedonians took over that land sometime in the 5th century bC. The name of ancient Berge is in turn linguistically connected not only to the Germanic "berg" or "burg" but also to the the Celtic word "-briga". The Iberian peninsula is litterally dotted with untold Celtic toponyms ending in -briga,. In Portugal there is Londobris/Λονδοβρίς (*Lond-o-brig-s - wild fortress) just off the Lusitanian coast (if this toponym sounds related phonetically to the London of England it is because they are linguistically related, indeed, it is in fact a Portuguese "London-city": Londobris). Then we encounter Talabriga/Ταλάβριγα (*tala + briga - fortres by the river Tala), but also Langobriga, Ierabriga, Caetobriga, Larcobriga etc. In Spain we find Λακόβριγα/Lacobrigenses (Pliny III 3 26); Langobriga (*Lak-o-briga: 'Lake Fortress'). Sarabriga or Salabriga or Salabris/Σαλαβρίς (almost an issogloss with the Thracian Sylibria, modern Silivi, in Eastern Thrace) (*Sara-brig-s: - the town/fort by the Sara River, now called in its Spanish translation: Torre del Sabre), between the provinces of Salamanca and Zamora. We also find in Spain cities such as Deobriga, Alpobriga, Nertobriga, Ardobriga, Colubriga, and numerous others, all Celtic toponymns.

[More in: http://www4.uwm.edu/celtic/ekeltoi/volumes/vol6/6_15/garcia_alonso_6_15.html ].

In France we find Iliberis which rhymes and is linguistically connected with our Beres, but we also encounter the Franco-Latin Burgundia (the highlands), and in England we find "-bury": Bury, Salisbury, Bloomsbury, Norbury, Kingsbury, Canterbury, as well towns ending in "-borough": Thornborough, Thomborough, etc. The words brigand which means the man away from the law up on the mountains and of course the word "fort" and all the forts and the towns ending in "-fort", or "-furt" like Frankfurt are also related linguistically to the Macedonian Berroia.

In Phrygian and Thracian it became Bria / βρια. Once the Macedonians and the other Greeks took over these places, beginning after the collapse of the Mycenaeans, and for sure after the 10th c BC, they pronounced some of them Bria, others Brea and yet others Beroea/Berroia/Βέρροια.

The mythical name Beres, was a name by which the Greek speaking Macedonians attempted to rationalize the unknown to them name of the city Beroia, whose etymology they did not understand. Beroia, like Strymon and Mieza were names that were pre-existing in the area, they had encountered and adopted from the local Thracian and other populations whom they conquered. Through the ages, any and all of the autochthonous Thracian and other people remaining in Macedonia were linguistically assimilated by the Macedonians and the meaning of Beroia in the language of the old inhabitants was eventually forgotten.

The Greek speaking Macedonians created their own etymologies after a while, weaving myths with river gods like Strymon and Olganos and nymphs like Beroia, the daughter of Beres, the nymph who lent her name to the city. Beroia was now theirs, a Macedonian city, and so was her father, the mythical Beres. Beres himself in their myths was now identified as one of their very own too, a Macedonian hero, becoming nothing less than a son of the fabled progenitor of all Macedonians: the mythical Macedon/Μακεδών.

Professor Dr. Frank L. Holt's thunderous text on Macedonia

MΑΚΕΔΟΝΙΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗΝ ΕΛΛΑΔΑΝ
MACEDONIA AND THE REST OF GREECE


The following text, written by Dr. Frank Holt Professor of Ancient History at the University of Houston, will be the prologue of a book published by the Macedonian Studies Center. The book will include the letter by world known archeologists, historians and researchers from various academic institutions in the world to President Barack Obama regarding the Greekness of Macedonia. http://macedonia-evidence.org/

PROLOGUE

Μακεδονίαν καί τήν άλλην Ελλάδαν*
Arrian

The documents comprising this book speak forcefully for the proposition that the history of ancient Macedonia, including the brilliant reigns of Philip and his son Alexander, belongs squarely in the cultural, economic, political, religious, and military history of Hellenism. The cultural milieu of the Macedonian court was Greek. The texts that Alexander studied as a youth were Greek. The books he read while in Asia were Greek. The heroes he emulated, the gods he worshiped, the temples he built were Greek. The coins he minted in the millions were Greek. The legacy he left behind from Anatolia to India was as Greek as his settlers could make it, right down to a theater, gymnasium, and inscribed copy of the Delphic maxims in a far corner of Afghanistan. To say that Alexander’s kingdom was in some ways out of step with the city-states to the south is hardly an argument against his Hellenic heritage; it only means that Macedonia remained more Homeric than Athens, Thebes, or Sparta. It is hard to be more Greek than that. Nor should we be troubled by Alexander’s ability to speak a Macedonian dialect or by his interest in the world beyond Greece itself. Alexander was a man of the world, certainly, but he was a man from Macedonian Greece. According to Arrian 2.14.4, Alexander said this himself in a letter to the Persian king Darius:

Alexander sent a reply to Darius by way of Thersippos, who went back with the Persian envoys. Alexander’s letter states as follows: “Your ancestors invaded Macedonia and the rest of Greece, inflicting evils upon us without provocation…”

Here Alexander’s point seems clear—Macedonia was historically a part of Greece.

A widening academic consensus on this matter may be witnessed among the many
signatories to another epistle of more recent composition, addressed to President Barack Obama. That letter, too, cites history in order to show the connection between Macedonia and the rest of Greece. This unusual appeal to an American leader arises from a decision by the United States to recognize as the ‘Republic of Macedonia’, with all of its historic implications, what had previously been called the Former Yugoslav Republic of Macedonia, or Skopje. But why should a decision of this kind stir a strong reaction, particularly among ‘ivory-tower’ academics? Is not the new name just an economy of words? Does not every nation have the sovereign right to adopt any name it chooses? Not really, for in many cases claims follow names: historic, ethnic, and even territorial.

The crux lies less in the politics of 2004, when a former administration took this action, than in the pages of a work whose title bears a date twenty years earlier. In George Orwell’s 1984, penned in 1948 by an author
aware of why words and ideas matter, the motto of Big Brother and his insidious Ministry of Information highlights the dangers of historical distortion: Who controls the past controls the future; who controls the present controls the past. Real power resides not in the technologies of war or totalitarianism, but rather in that ancient invention of the Greeks called history. The past matters, and more than most people in Orwell’s world—or ours—may realize. The future surely fascinates us, but it has no force. It merely waits while the past drives the present. On the train-tracks of time, the engine has always been in the back, pushing rather than pulling. Thus, the past cannot be unhooked and unheeded as so much dead weight. Nor can it be left in the hands of the wrong engineers: Whoever controls the past determines the future, and that ultimately depends upon who in the present is shaping the past. Parliaments? Pundits? Preachers? Poets? Presidents? Who controls the present must choose carefully whom to trust with our past, else a false and monstrous future may result. At the very least, Mr. Presidents and Madam Secretaries and Peoples of the World, please consider carefully the contents of this book and the credentials of those who have contributed to it.

Frank L. Holt

* "Macedonia and the rest of Greece"

Frank L. Holt (fholt@uh.edu) is a professor of history at the University of Houston and most recently author of:
"Into the Land of Bones: Alexander the Great in Afghanistan" (2005) and
"Alexander the Great and the Mystery of the Elephant Medallions" (2003),
both published by the University of California Press.

Γκρουέφσκι: Δεν έρχομαι στην Ελλάδα!...Ε! Καί;...

"Sikime kadar!" Τουρκιστί, ή, άλλως,
"Εις τα κάτωθι του ημετέρου ανδρικού μορίου" (γεγραφθέντα)!
Κι άν έλθει κι άν δεν έλθει! Θα κλάψουμε κι όλας που αποφάσισε ο Γκρούης να μην παραβρεθεί στην διάσκεψη που διοργανώνεται από το περιοδικό "The Economist"; Άς αλυχτάει μόνος του στην Δαρδανία! Χολώθηκε προφανώς που δεν αφήσανε το προεδρικό αεροσκάφος της Ρεπούμπλικα Μακεντόνιγια να υπερπτήσει Ελληνικού αεροδιαδρόμου και να προσγειωθεί στο Ελευθέριος Βενιζέλος, καί άλλαξε γνώμη. Καλόμαθε από πέρισυ με την Ντόρα στην Κέρκυρα, και ήθελε προφανώς να δοκιμάσει πάλι τις αντοχές μας εφέτος. Ο κύριος Παπανδρέου πάντως εξέφρασε την κατανόησή του γιά την απόφαση του σκοπιανού ομολόγου του.
Καί γιά να λέμε την πικρή αλήθεια, αρκετές τρόϊκες, ύενες καί "μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά" συνάχθηκαν στο Κλεινόν Άστυ τώρα τελευταία...το ανθελληνικό μίσος καί η γουρσουζιά του Γκρούη μας έλειπε!
Τώρα, θα πεί κανείς, αφού δεν έρχεται ο Γκρουέβσκι, δεν τους στέλνουμε εμείς τον Μητσοτάκη;...ή έστω την κόρη του;
Να πετάξουμε λίγη γουρσουζιά από πάνω μας!

Y.Γ. Η φώτογραφία είναι απο το προηγούμενο Σκοπιανό Προεδρικό αεροπλάνο, στην πτώση του οποίου χάθηκε ο πρώην Πρόεδρος της ΠΓΔΜ, ο Μπόρις Τραικόβσκι. Κάτι ξέρει ο Γκρούης και τα αποφεύγει τα πολλά αεροπορικά πέρα δώθε...Οχι τίποτε άλλο, αλλά εάν βάλει ο Δίας των Μακεδόνων το χέρι του και γίνει κάτι καλό, θα έχουμε μετά τα γνωστά "Πολωνέζικα" μπλεξίματα των Ρώσσων, καί άντε να μας φύγει η ρετσινιά!

H "Βόρεια Μακεδονία" καί το Αθηναϊκό παζάρι της ντροπής: Κόκκινες γραμμές σε ρόζ πουάν φόντο

Επανέρχεται το «Βόρεια Μακεδονία» στο προσκήνιο για την ονομασία της ΠΓΔΜ



Χρόνια πριν, στα μέσα της δεκαετίας του '80, ήμουν επισκέπτης στο σπίτι του Μανώλη και της Ράνιας στην Κρήτη. Καλοκαίρι, καθισμένοι στο μπαλκόνι, και νά'σου μας κολλάει σαν βεντούζα μια γύφτισα που πουλούσε τραπεζομάντηλα. Ένα από αυτά ξεχώριζε.
Αρχίζει το παζάρεμα:
"Έλα καλέ κυρία, καλό τραπεζομάντηλο, να το πάρεις! Τρία χιλιάρικα, μόνο γιά σένα! Τζάμπα είναι!"
Η Ράνια, τἰποτα.
"Καλέ κυρία, κοίτα το, τέτοιo τραπεζομάντηλο, που θα το δείς ξανά εσύ;"
Πάλι η Ράνια τίποτα...στήλη άλλατος.
"Καλέ κυρία, τέτοιo τραπεζομάντιλο, πόσο θα το βρείς σε μαγαζί; Kοίτα εδώ νταντέλα καλέ...άντε γιά σενα εγώ δυόμισυ χιλιάρικα καλέ, να, πάρτο, άντε!"
Της το έβαζε μπροστά της, της το άνοιγε, αλλα η Ράνια πάλι τίποτα:
"Οχι, δεν το θέλω!", της έλεγε που καί πού.

Περνούσε η ώρα καί η γύφτισα άρχισε να χάνει την υπομονή της. Η τιμή κατέβαινε σιγά σιγά,αλλά σταθερά, απο τις τρείς χιλιάδες έπεσε στις δυόμισυ, μετά στις δύο, στο ενάμισυ χιλιάρικο, στο ένα, η Γύφτισα άρχισε να γίνεται όλο καί πιό ανυπόμονη, καί μετά κυριολεκτικά έξαλλη, αλλά η Ράνια παρέμενε απαθέστατη:
"Μα δεν το χρειάζομαι...δεν το θέλω!".
Αλλά δεν την έδιωχνε κι όλας...Το καταλάβαινε η γύφτισα καί μύριζε κάπου εκεί την πώληση, και δεν το έβαζε κάτω...η τιμή συνέχισε να πέφτει μονόπλευρα, πήγε στις οχτακόσιες, στις εφτακόσιες, εγώ είχα ιδρώσει:
"Βρε Ράνια, εάν είναι να το πάρεις, πές της κι εσύ μιά τιμή, να τελειώνουμε"...Βούδας η Ράνια...απάθεια...Κούδας η γύφτισα, στην επίθεση, ούτε "Καλέ κυρία", ούτε ευγένειες πλέον, της το πετούσε το τραπεζομάντηλο στο πρόσωπο:
"Πάρτο μωρή σου λέω! Τζάμπα στο δίνω! Δώσε με ένα πεντακοσάρικο πιά!"...έξαλλη κατάσταση!

Φρέσκος τότε απόφοιτος από πανεπιστήμιο της Εσπερίας εγώ, δεν καταλάβαινα από παζαρέματα τότε. 'Αρχισα μέσα στην ασχετοσύνη μου, καί μην αντέχοντας την αφόρητη πλέον πίεση της κατάστασης, να την παρακαλώ την Ράνια:
"Πές της Βρε Ράνια να φύγει, αφου δεν θέλεις να το πάρεις, μην την τυρανάς, διώξε την"...τίποτα η Ράνια! Στο τέλος η Γύφτισα, έχοντας πλέον χάσει μιάμισυ - δυό ώρες ανέπρακτη, σε κατάσταση ελεεινή, με βραχνή πλέον φωνή και τσακισμένο το ηθικό της, πετάει γιά μιά τελευταία φορά το δαντελωτό τραπεζομάντηλο στην αγκαλιά της Ράνιας καί την παρακαλά: "Καλέ αφού ξέρω οτι το θέλεις to τραπεζομάντηλο...πόσα δίνεις πιά, να φύγω κι εγώ;".
Επί τέλους σπάει και η Ράνια την ακριβή την σιωπή της:
"Πόσα θέλεις;"
"Τί πόσα θέλω καλέ; Έχασα την όλη μέρα μου με σένα, δώσμε ένα κατοστάρικο να φύγω!". "΄Εχω ένα πενηντάρικο!" της λέει ήρεμα η Ράνια, κοιτάζοντας, επιτέλους, μέσα στο πορτοφόλι της...το αρπάζει η γύφτισα από τα χέρια της, καί όπου φύγει φύγει, σαν δαρμένο σκυλί, με την ουρά κάτω από τα σκέλια...
Άρχισαν αίφνης να καταλαβαίνω επιτέλους κι εγώ.
Η γύφτισα γνώριζε τρία πράγματα:
A΄. Επρεπε να πουλήσει, άρα εάν έφευγε έχανε την πώληση.
Β΄. Το τραπεζομάντηλο άρεσε στην Ράνια, αλλά
Γ'. Η Ράνια δεν προτίθετο να το αγοράσει στην προσφερόμενη τιμή, παρά μόνον σε τιμή ΜΕΓΑΛΗΣ ευκαιρίας, όπως και έγινε.
Παρά τα κόλπα, τις γκρίνιες καί τις φωνές, στο τέλος αυτή που ΕΙΧΕ ΑΝΑΓΚΗ να πουλήσει έκανε πίσω και προσαρμόστηκε τελικά σε λογικό συμβιβασμό, σύμφωνα με τις απαιτήσεις αυτής που ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΑΝΑΓΚΗ να κλεισει η συμφωνία με οποιοδήποτε ακριβό αντίτιμο.

Πέρασαν χρόνια από τότε. Κάτοχος πλέον αυτού που εάν είχαν ευκαιρία να το μελετήσουν στο Harvard Business School θα το ονόμαζαν Rania Method of Bargaining (RMB ή Νεοελληνιστί: Μέθοδος Παζαρέματος της Ράνιας - ΜΠΡ), βρέθηκα σε κάποιο ταξείδι μου στην Ινδία, σε μία διεθνή κλαδική έκθεση προϊόντων που με ενδιέφεραν.
Επικέντρωσα την προσοχή μου σε μία εταιρεία, της οποίας τα προϊόντα μου άρεσαν, αφού όμως είχα κοιτάξει πρώτα τις αντίστοιχες τιμές παρόμοιων προϊόντων άλλων εταιρειών. Ξεκίνησα την κουβέντα, αδιάφορα..."τί είναι αυτό; πόσο κάνει είναι εκείνο;...πόσο πάει το άλλο".

Aρχίσαμε τους κύκλους, σαν τον καρχαρία. Ρωτούσα γιά τιμές άσχετων προϊόντων, που ναί μεν δεν με ενδιέφεραν, αλλά όμως είχα τιμές γιά αυτα από άλλες εταιρείες, πολύ ανταγωνιστικότερες. Τους τις πέταγα τις τιμές αυτές, από εδώ κι από εκεί, γιά να τους ταρακουνήσω και να τους εκνευρίσω λίγο, εκεί που τους πόναγε. Σάν να λέμε όπως κάνουν οι Σκοπιανοί με εμάς, ονοματίζοντας δρόμους στάδια καί αεροδρόμια Μεγαλέξανδρος καί Φίλιππος, έτσι γιά να μας την σπάνε, βάζοντας επί πλέον θέματα στο τραπέζι, στα οποία μετά θα "συμβιβαστούν" γιά να μας βοηθήσουν να κάνουμε εμείς πίσω στα ουσιαστικά.

Οι Ινδοί μου ζητούσαν επίμονα να καθήσω κάτω γιά κουβέντα, προσφέροντάς μου παραδοσιακά Ινδικά γλυκίσματα και τσάϊ, κι έγώ αρνιόμουν, λέγοντας τους ότι "πρώτα πρέπει να σοβαρευτούν να μην μου παίζουν παιχνίδια με τις τιμές, γιατί δεν είχα καθόλου χρόνο γιά χάσιμο, πολλές εταιρείες με περιμέναν να κουβεντιάσω γιά τα προϊόντα μαζί τους". Πήγα να φύγω...Αυτό ήταν:..."εμείς θα σού δώσουμε ΟΤΙ ΤΙΜΕΣ ΘΕΛΕΙΣ!" Κάθησα. Αρχίσαμε να παζαρεύουμε ένα-ένα όλα τα αντικείμενα που πραγματικά ήθελα, και τράβηξε το παζάρεμα τέσσερις ώρες. Γύρω μας είχαν μαζευτεί ολόκληρη κουστωδία από περίεργους πελάτες καί άλλους πωλητές και ανταγωνιστές. Υπήρχε ένταση, βράση, νεύρα, ιδρώτας, αντιδικία, φωνές, αλλά στο τέλος καταλήξαμε σε συμφωνία.
"Μάς έβγαλες τα σκώτια", μου λένε στο τέλος "...Τέτοιον Αμερικάνο πρώτη φορά βλέπουμε! Ποτέ δεν μας κάνουν Αμερικάνοι αγοραστές τέτοια παζάρια"! "Σωστά", τους απαντώ, "αλλά εγώ δεν είμαι Αμερικάνος, Έλληνας είμαι!"
"Καί δεν μας τό'λεγες από την αρχή; Αλλη μιά φορά δουλέψαμε με ΄Eλληνα και τα ίδια βάσανα τραβήξαμε στο παζάρεμα!".

Γενικά μιλώντας, όποιος αιτείται, όποιος έχει την μεγαλύτερη ανάγκη, είναι αυτός που κάνει αναγκαστικά και τις μεγάλες καί πολλές υποχωρήσεις. Οι συγκεκριμένοι Ινδοί θέλανε να μου πουλήσουν τα προϊόντα τους. Εγώ ήθελα μεν να τα αγοράσω, αλλά δεν καιγόμουν κι' όλας. Εάν αποχωρούσα επομένως, δεν είχαν πολλά άλλα περιθώρια: Είμασταν πάρα πολύ λίγοι οι ξένοι αγοραστές στην έκθεση, και ακόμη πιό λίγοι όσοι ενδιαφερόντουσαν γιά τα συγκεκριμένα προϊόντα που αυτοί διέθεταν.
Το να δεχτώ εγώ να πληρώσω ακριβή τιμή, θα ήταν επομένως, επιοικώς, βλακεία. Οταν φτάσαμε στην τελική συμφωνία, είχαμε κλείσει συμφωνία όχι μονον γιά την συγκεκριμένη πώληση, αλλά και για μακροχρόνια συμφωνία, επιδή δημιουργήθηκε αμοιβαία κατανόηση και αλληλοσεβασμός, εφόσον τους απέδειξα πως γνωρίζω τον αντικείμενό μου, και δεν θα τους έπαιρνε να προσπαθήσουν καν να με εξαπατήσουν στο μέλλον. Μπήκαν υγιή όρια στην συνεργασία, με άλλα λόγια.

Είτε αγοράζεις πέρσικα χαλιά σε παζάρι της ανατολής, είτε ξεπουλάς το μισό Αιγαίο μέσα από γκρίζες ζώνες και συνδιαχείρηση με τους χαντζαροφόρους Τούρκους, ενώ έχεις όλο το διεθνές δίκαιο, τις διεθνείς συνθήκες καί το Δίκαιο της Θάλασσας με το μέρος σου, η τέλος ξεφορτώνεσαι όσο-όσο την Μακεδονία στους Σκοπιανούς, το παζάρεμα έχει παντα τους δικούς του απαράβατους κανόνες.

Εάν θέλεις αγοράζεις, εάν δεν έχεις ανάγκη δεν αγοράζεις. Εάν πρέπει να πουλήσεις, πρέπει να πουλήσεις, έστω και με έκπτωση. Στο παζάρεμα έχεις ανταλλαγή. Ωραία, να σου δώσω εγώ το μισό Αιγαίο, εσύ όμως μου δίνεις την μισή Μικρά Ασία; Αλλιώς, ποιό είναι το αντικείμενο, τι να συζητάμε; Εάν το απαιτείς, τότε ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ, δεν έχουμε παζάρι, έχουμε ληστεία, έχουμε πόλεμο, άρα θα ματωθείς γιά να μου το πάρεις, άρα πάλι κάτι θα πληρώσεις.

Οι Τούρκοι διπλωμάτες βάζουν θέμα: "Οι Τουρκοκύπριοι είναι απομονωμένοι οικονομικά από την ΕΕ! Οι Ελληνοκύπριοι φταίνε!"
Ωραία, μαζί σας κι εμείς, να βγάλουμε την Τουρκοκυπριακή πλευρά από την απομόνωση. Κι εμείς μαζί μας τους θέλουμε, συμπολίτες μας. Aλλά δεν στέλνουμε πρώτα τον Τουρκικό στρατό κατοχής εδάφους κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης πίσω στην Ασία, να συνενοούμαστε καλλίτερα, μιάς και η Τουρκία θέλει καί έχει ανάγκη να ανοίγει τα κεφάλαια συνεργασίας με την ΕΕ; Και μιας και ξεκινήσαμε την κουβέντα με τους Τουρκοκύπριους, δεν καθορίζουμε πρώτα ποιός είναι Τουρκοκύπριος καί ποιός είναι εξ Ανατολίας παράνομα κατέχων Ελληνοκυπριακή περιουσία άποικος γιά να μην μπερδευόμαστε με τις ένοιες;

Ερχόμαστε και στο ζήτημα των Σκοπίων:
Στις 13 Απριλίου 1992, ο τότε πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής κάλεσε το συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών με σκοπό να παρθεί επίσημη θέση του Ελληνικού πολιτικού κόσμου για την ονομασία και την επακόλουθη αναγνώριση του κράτους των Σκοπίων. Μετά το περας της συνάντησης των αρχηγών, ο Πέτρος Μολυβιάτης, πρέσβης παρά τω Προέδρω, διάβασε το εξής ανακοινωθέν:
«Η Ελλάδα θα αναγνωρίσει ανεξάρτητο κράτος των Σκοπίων μόνον εάν τηρηθούν και οι τρεις όροι που έθεσε η ΕΟΚ στις 16 Δεκεμβρίου ’91 με την αυτονόητη διευκρίνιση ότι στο όνομα του κράτους αυτού δεν θα υπάρχει η λέξη “Μακεδονία”».

Δεκαοχτώ χρόνια μετά, τα Σκόπια ακόμη προσπαθούν να γίνουν αποδεκτά με το ψευδεπώνυμο τίτλο της επιλογής τους. Το Δημοκρατία της Μακεδονίας το έχουν δεχτεί πάμπολα κράτη, αλλά όσες χώρες καί άν αναγνωρίσουν τα Σκόπια, εφόσον η Ελλάδα τους λέει όχι, δεν έχουν ελπίδα να μπούν στο ΝΑΤΟ καί στην ΕΕ, δύο στόχοι που τους καίνε. Τα κλειδιά τα κρατούσε πάντα καί τα κρατά ακόμη η Ελλάδα.

Με την βαρυσύμαντη στάση του συμβουλίου πολιτικών αρχηγών το 1992, με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και τον Ανδρέα Παπανδρέου είχε τότε ταχθεί σύσωμος ο ελληνικός λαός στην Ελλάδα και στόν αποδήμο Ελληνισμό, καί είχαν όλοι τότε ταχθεί κατηγορηματικά κατά της χρήσης του όρου «Μακεδονία» στην ονομασία των Σκοπίων. Το συμβούλιο του 1992 έβαλε την Ελληνική "κόκκινη γραμμή"στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων.

2010: Tα Σκόπια παραμένουν σε Δαντώνιο λίμπο. Αυτό από μόνο του αποτελεί άθλο της κατά τα άλλα ασθμαίνουσας Ελληνικής διπλωματίας. Aς αρχίσουμε επομένως να βλέπουμε το ποτήρι μισογεμάτο, αντί γιά μισοάδειο. ΤΙΠΟΤΑ ΜΕΧΡΟ ΣΤΙΓΜΗΣ ΔΕΝ ΧΑΘΗΚΕ! Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα γιά τους Σκοπιανούς καί τώρα αρχίζουν τα εύκολα γιά εμάς.
Με μία απειλή βέτο στην είσοδό τους στο ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι, με οικονομία στα πρόθυρα κατακλυσμιαίας κατάρευσης (τα δικά μας δεν ειναι τίποτα...η κατάσταση επάνω είναι δραματική: Eλλάδα του 1955, πάνω κάτω, και με 35% ανεργία), καί με τους Αλβανούς Τετοβάρους να έχουν ξεθάψει τα Καλασνίκοβ, και να δείχνουν σημάδια άμεσης εξέγερσης, η κατάσταση άρχισε να ξεφεύγει αστραπιαία από τα χέρια τους. Ο Γκρουέβσκη αρχίζει να φαίνεται σαν τον καπετάνιο ενός καραβιού που βυθίζεται καί αυτός παζαρεύει την τιμή του με όσους ήλθαν να τον σώσουν! Όσοι ημεδαποί αφελώς νομίζουν ότι το θέμα της ονομασίας το χάσαμε, άς το ξανασκεφτούν! Σίγουρα δεν το γνωρίζουν το θέμα! Αρκεί η Ελλάδα αυτη την στιγμή να δράξει της ευκαιρίας και να θέλει να κάνει ντόπιες συμμαχίες, παρά να τα αναθέτει όλα τα θέματα σε υπερατλαντικούς μεσίτες. Τον Ε. Βενιζέλο πήγαν να τον κατασπαράξουν οι υπερεθνικιστές της εποχής όταν ήλθε σε αντιτουρκική συμφωνία με τους Βούλγαρους. Στο τέλος, η Μακεδονία ενσωματώθηκε στην Ελλάδα καί η Βουλγαρία δεν κερδισε παρά ψίχουλα. Μία συμφωνία με τους Αλβανούς των Σκοπίων καί υποστήριξη των δικαίων τους σε θέματα ανθρωπίνων δικαιομάτων, θα έκανε τον Γκρουέβσκι επιλληπτικό, και έτρεχε ικέτης στην Αθήνα...το ζήτημα θα λυνόταν αυτοστιγμή.

"Το "Βόρεια Μακεδονία" συγκαταλέγεται στις ιδέες, τις οποίες έχει κατά καιρούς εκφράσει ο διαμεσολαβητής του ΟΗΕ κ. Νίμιτς και είναι προφανές ότι ταιριάζει στο πλαίσιο που περιέγραψα. Αυτή είναι η θέση της Ελλάδας και της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτικών κομμάτων της χώρας." Τάδε έφη Δημήτρης Δρούτσας, αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών του Αθηναϊστάν, μιλώντας στην εφημερίδα Free Sunday.

"Η ονομασία «Βόρεια Μακεδονία», εφόσον χρησιμοποιηθεί έναντι όλων, συγκαταλέγεται στις προτάσεις που ταιριάζουν στο πλαίσιο των ελληνικών θέσεων για το θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ, δηλώνει ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Δρούτσας, καλώντας παράλληλα τα Σκόπια να κάνουν το «άλλο βήμα».
Σχετικά με το "Βόρεια Μακεδονία" o κ. Δρούτσας δηλώνει: "Η θέση μας (ενοεί την θέση που επέβαλε το Στέϊτ Ντηπάρτμεντ στους Αθηναίους κολαούζους του, ξεκινώντας με την Ντόρα την πολιτική της οποίας συνεχίζει) είναι δεδομένη και γνωστή σε όλους: μία ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό και για όλες τις χρήσεις."

"Δεν είναι θέση που υιοθετήσαμε με ελαφριά καρδιά, σαφώς αποτελεί συμβιβασμό (έλα τώρα, τί κουβέντες είναι αυτές...!), αλλά αποδεικνύει την ετοιμότητά μας για την επίτευξη λύσης. Ας κάνουν επιτέλους και στα Σκόπια το άλλο βήμα, για να μας συναντήσουν στη μέση" τονίζει ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών. Γιά ποιά μέση μιλάμε δηλαδή;
Από to:
"Η Ελλάδα θα αναγνωρίσει ανεξάρτητο κράτος των Σκοπίων μόνον εάν τηρηθούν και οι τρεις όροι που έθεσε η ΕΟΚ στις 16 Δεκεμβρίου ’91 με την αυτονόητη διευκρίνιση ότι στο όνομα του κράτους αυτού δεν θα υπάρχει η λέξη “Μακεδονία”", μέχρι το:
"Στο ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ ακολουθούμε επιθετική, ανοικτή διπλωματία. Λέμε ξεκάθαρα τι θέλουμε σε όλους τους συνομιλητές μας. Στηριζόμαστε στην "εθνική κόκκινη γραμμή", την οποία έχουμε χαράξει μαζί με την μεγάλη πλειοψηφία των πολιτικών δυνάμεων της χώρας.", σίγουρα υπάρχει κάποια μικρή απόσταση...
Να χαρώ τις κόκκινοσκουφίτσες καί τις ρόζ γραμμές! Μα ποιόν κοροϊδεύουν τελικά;

"Όλα αυτά έχουν αλλάξει το παιχνίδι...αλλά δεν αρκούν για να φτάσουμε σε λύση. Για λύση χρειαζόμαστε συνομιλητή και ο κ. Γκρούεφσκι δεν έχει αποδείξει ακόμα ότι θέλει να διαπραγματευθεί."

Μα τι τον περάσατε τον Γκρουέβσκη; Tόσο ανόητος είναι να κάνει πίσω τώρα που μύρισε άτακτη υποχώρηση απο μέρους μας; Βρήκε ευκαιρία καί κάνει τον ζόρικο, τώρα, επειδή νικά καί νικά κατά κράτος, καί φυσικά πολύ καλά κάνει. Οι Σκοπιανοί μία θέση είχαν καί έχουν. Εμείς σού λένε είμαστε Μακεδόνες, το κράτος μας είναι η Δημοκρατία της Μακεδπονίας, η γλώσσα μας είναι Μακεδονική, καί ότι όνομα άς θέλει να μας δώσει η Ελλάδα άς μας δώσει, εμείς δεν έχουμε πρόβλημα, αρκεί στον υπόλοιπο κόσμο να είμαστε η Δημοκρατία της Μακεδονίας, καί το συνταγματικόμας ονομα παραμένει ώς έχει. ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΑΥΤΗ ΟΙ ΣΚΟΠΙΑΝΟΙ ΔΕΝ ΤΟ ΚΟΥΝΗΣΑΝΕ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΧΙΛΙΟΣΤΟ!
Εμείς είμαστε που από εδώ:

"Η Ελλάδα θα αναγνωρίσει ανεξάρτητο κράτος των Σκοπίων μόνον εάν τηρηθούν και οι τρεις όροι που έθεσε η ΕΟΚ στις 16 Δεκεμβρίου ’91 με την αυτονόητη διευκρίνιση ότι στο όνομα του κράτους αυτού δεν θα υπάρχει η λέξη “Μακεδονία”"
πήγαμε εδώ:

"Η ονομασία «Βόρεια Μακεδονία», εφόσον χρησιμοποιηθεί έναντι όλων, συγκαταλέγεται στις προτάσεις που ταιριάζουν στο πλαίσιο των ελληνικών θέσεων για το θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ"!

Γιατί λοιπόν να συνομιλήσει με τον όποιο κύριο Δρούτσα, ο Γκρουέβσκη, την στιγμή που γνωρίζει από πριν την Bασινγκτώνια κοροϊδία στην οποία σαν κιοτής καί σαν κότα η Αθήνα συνένεσε;

Τί λέμε στην ξιφασκία; "Όταν χτυπήσεις σε ατσάλι υποχωρείς, όταν διαισθανθείς υποχώρηση χτυπάς με ατσάλι!" Καί θα πρόσθετα: όταν δείς κάποιον να κάνει συνέχεια πίσω, τότε τον βαράς στο ψαχνό μέχρι να τον ξεκάνεις. Ο δειλός, αυτός που υποχωρεί άτακτα δίχως κάν να δώσει μάχη, καί μάλιστα μπροστά σε αμελητέο εχθρό, δεν αξίζει έλεος καί συμπόνεια, μόνο περιφρόνηση. Σε αυτή την ελεεινή θέση μας έχουν φέρει οι ατελείωτες υποχωρήσεις μπροστά στον Τούρκικο στσαμπουκά καί επεκτατισμό. Αυτό βλεπουν καί οι Σκοπιανοί καί παίρνουν μαθήματα. Καί κάτι άλλο: ο Γκρουέβσκι πυγμάχος ήταν, πριν ασχοληθεί με την πολιτική, ας μην το ξεχνάμε αυτό. Τραμπούκος τη ζωής καί της πολιτικής, με διασυνδέσεις με την Γιουγκοσλάβικη καί την Αλβανική μαφία. Κάτι περισσότερο από τους δικούς μας πρέπει να καταλαβαίνει από θάρρος, θράσος, αντοχή καί επιμονή ενώ τα δικά μας σαλονάτα παλικάρια είναι μαθημένα στην σοκκολάτα καί την πολιτική δειλία.

Οι Αμερικάνοι μάς έμαθαν πιά, εξηνταπέντε χρόνια τώρα, ότι στην παραμικρή πίεση γυρίζουμε πλάτη. Οι Σκοπιανοί το βλέπουν(καί εάν δεν το γνώριζαν, τους το σφύριξαν οι Τούρκοι, που επισης μας έμαθαν, από τα γεγονότα του '55 καί μετά) ότι σε κάθε κέλευσμα ή έστω απλό νεύμα του Στέϊτ Ντηπάρτμεντ οι δικοί πολιτικοί καί διπλωμάτες μας βάζουν πειθήνια την ουρά κάτω από τα σκέλια. Η περήφανη στάση του Ανδρέα Παπανδρέου στην κρίση του Αιγαίου το 1987 αποτελέι την μοναδική εξαίρεση που επιβεβαιώνει δυστυχώς τον λυπηρά κατάπτυστο κανόνα.

Οι καιροί αλλάζουν. Τα γεωπολιτικά δεδομένα από Βαλκάνια καί μέση Ανατολη, έως τον Καύκασο από δεκαετία σε δεκαετία συνεχώς ξαναμοιράζονται. Η Ελλάδα κατασπατάλησε αλόγιστα δισεκατομύρια δισεκατομυρίων σε πανάκριβα μα παντελώς άχρηστα οπλικά συστήματα καί το αποτέλεσμα να το βλέπουμε απτό πλέον μπροστά μας: η χώρα χρεωκόπησε!

Καί γιατί λέμε άχρηστα"; Επειδή απλούστατα ποτέ δεν υπήσξε η πολιτική βούληση να τα χρησιμοποιήσουμε, ή να απειλήσουμε με σοβαρότητα πως είμαστε έτοιμοι να τα χρησιμοποιείσουμε. Μόνη εξαίρεση καί πάλι, η κρίση στο Αιγαίο του 1987, όπου μπροστά στην επιμονή του πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού οι Τούρκοι στρατηγοί πισογύρισαν πρύμνα και με την ουρά στα σκέλια.

Σε αντιπαράθεση με τον Αντρέα, οι Σημίτης καί Πάγκαλος, με τον εξευτελιστικά δειλό τρόπο που διαχειρίστηκαν την κρίση των Ιμίων το μόνο που κατάφεραν είναι να δημιουργήσουν τετελεσμένα γεγονότα καί γιά πρώτη φορά μετά το 1922 υπήρξε ουσιαστικό χάσιμο Ελληνικής γής καί άνοιγμα του κιβωτίου της Πανδώρας όσον αφορά τις γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο καί την συνδιαχείρηση με την Τουρκία.
Οι Λατίνοι έλεγαν Si vis pacem, para bellum, εάν θέλεις ειρήνη, προετοιμάσου γιά πόλεμο. Ο εχθρός σου θα πρέπει να σε υπολογίζει σαν επικίνδυνο αντίπαλο, καί διατεθειμένο να πόλεμο, αλλιώς δεν σε παίρνει στα σοβαρά. Τί να τα κάνω τα όπλα όταν δεν είμαι διατεθειμένοςνα τα χρησιμοποιήσω; Μας ακούν οι Σκοπιανοί να μιλάμε γιά κόκινες γραμμές καί μας βλέπουν στα ρόζ πουάν, καί μας παίρνουν στην πλάκα!

Τί τους τα δίνουνε τους φρουρούς των φυλακών τα όπλα όταν φεύγουν με την άνεσή τους οι κρατούμενοι με ενοικιασμένα ελικόπτερα μέσα από τις φυλακές καί οι φρουροί δεν τολμούν να ρίξουν μία σφαιρα, έστω στα πόδια, έστω στον αέρα γιά εκφοβισμό! Τί να τα κάνουμε τα ακριβά αεροπλάνα, πού οι μίζες τους μόνο σε βίλες γιά τον Παπαντωνίου και σε γαμήλια γλέντια γιά τον Τσοχατζόπουλο κατέληξαν, όταν οι Τούρκοι σκοτώνουν σε σύγκρουση τον σμηναγό Κ. Ηλιάκη στο Καρπάθιο πέλαγος πέφτοντας επάνω στο αεροπλάνο του καί δεν τρέχει τίποτα, δεν υπάρχει άμεση αντίδραση παρά μόνον κλαψουρίσματα. Συγκρίνετε την φοβική στάση μας με την στάση του δολοφόνου Τούρκου αεροπόρου που απείλησε με το πιστόλι του τους δικούς μας που πήγαν να τον σώσουν, αρνούμενος κάθε βοήθεια περιμένοντας τους δικούς του, καί αμέσως μετα την ανακοίνωση του χατζαροφόρου Τουρκικού Στρατιωτικού κατεστημένου που έριχνε τις ευθύνες στην Ελλάδα γιά την φονική σύγκρουση καί την δολοφονία του σμηναγού Κ. Ηλιάκη: "Κύριοι, μας είπαν, άς μην μας αναχαιτίζατε!"

Αυτά βλέπει ο Γκρουέβσκη, καί δεν κάνει πίσω. Αφήνει τους Έλληνες αναπληρωτές Υπουργούς Εξωτερικών να κλαψουρίζουν:

"Για λύση χρειαζόμαστε συνομιλητή και ο κ. Γκρούεφσκι δεν έχει αποδείξει ακόμα ότι θέλει να διαπραγματευθεί."

Ο Γκρουέβσκη αγαπητέ μου αναπληρωματικέ όχι μόνον δεν είναι διατεθειμένος να διαπραγματευτεί, αλλά επί πλέον ετοιμάζει τά "Μακεδονικά" του επινίκια. Τα ορειχάλκινα αγάλματα του Μεγαλέξανδρου καί των Μακεδόνων πεζαιτέρων έχουν ήδη φτάσει από την Φλωρεντία. Μετά τις υπογραφές θα βγεί ο Γκρούης στην Μακεντόνσκα Τελεβίζιγια καί θα πεί εντάξει, δεχόμαστε το Βόρεια Μακεδονία καί μετά την είσοδο στο ΝΑΤΟ θα κάνει καί ένα ξεγυρισμένο δημοψήφισμα καί τίποτα δεν θα αλλάξει στο τέλος, ούτε συνταγματική ονομασία, ούτε erga nomes ούτε τίποτα! Δεν τα λέω εγώ αυτά, ο ίδιος o Γκρούης το υποσχέθηκε δημόσια στον λαό του. Εάν το γνωρίζω εγώ καί όσοι διαβάζουμε τα μπλόγκ καί τις εφημερίδες, δεν το γνωρίζουν οι διπλωμάτες μας; Πολύ αμφιβάλω.

Μπορεί ο κύριος Δ. Δρούτσας να βαυκαλίζεται ότι όλα τα προβλήματα θα λυθούν πλέον με την λεγόμενη "Βόρεια", αλλα οι προετοιμασίες γιά τα εγκαίνεια του αγάλματος του Μεγαλέξανδρου στην κεντρική πλατεία των Σκοπίων, αποδεικνύουν οτι οι Σκοπιανοί τον ανθελληνικό τους οίστρο δεν πρόκειται να τον παρατήσουν, ΑΝΤΙΘΕΤΑ, όπως καί με τους Τούρκους μετά τα Ίμια, οι προκλήσεις τους θα μονιμοποιηθούν καί θα παγιωθούν! Εάν τους αναγνωρίσουμε όνομα με Βόρεια, Άνω, Πάνω, Κάτω, Παραδίπλα "Μακεδονία", καί μάλιστα με το Μακεδονία αυτόνομα υπαρκτό, τότε το πρόθεμα θα ξεχαστεί καί θα μας μείνει σκέτο το "Μακεδονία"! Την γεύση την πήρε ο ίδιος ο Δρούτσας τις προάλλες κατά την έναρξη της Μακεδονικής Προεδρίας στο συμβούλιο της Ευρώπης, όπου οι εκπρόσωποι της "Πρώην Γιουγκοσλαυικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας" έβγαλαν λογότυπο γιά την "Μακεδονική Προεδρία. Δηλαδή, συγνώμην, σαν τί θα έπρεπε να εμφανίζονταν, σαν Πρωηνγιουγκοσλαυικηδημοκρατιατηςμακεδονιαςιακή Προεδρία; Να μην αυτογελοιοποιούμαστε διεθνώς...εφόσον τους αφήσουμε να έχουν το "Μακεδονία" καί μάλιστα αυτόνομο καί όχι σύνθετο (πχ Σλαυομακεδονία), τότε ΟΛΟΙ θα τους αποκαλούν "Μακεδόνες", και φυσικά ότι έχει σχέση με αυτούς θα είναι "Μακεδονικό", γλώσσα, εθνότητα, κράτος, ιστορία, γή, τα πάντα. Επομένως, ότι ισχύει με το ΠΓΔ της "Μακεδονίας" θα ισχύει καί με οποιαδήποτε "μπλαμπλαμπλα Μακεδονία". Τα προσδιοριστικά (γεωγραφικά ή άλλα) μπλαμπλαμπλα υποπέπτουν καί το Μακεδονία παραμένει. Δεκαπέντε τόσα χρόνια μετα το ΠΓΔΜ ακόμη δεν το καταλάβαμε αυτό; Μην γελιώμαστε λοιπόν: ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΡΕΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ! To δηλητήριο στα δόντια του φιδιού παραμένει άθικτο. Όλα τα ίδια προβήματα που αντιμετωπίζουμε τωρα παραμένουν! Όλα τα διμερή με τα Σκόπια προβλήματα όχι μόνον παραμένουν αλλά γεωμετρικά επαυξάνονται καί παγιόνονται! Γιά πιό λόγο άραγε σε καθεστώς οικονομικής κατάρευσης παρήγγηλε ο Γρουέβσκη τα πολλών εκατομυρίων ευρώ Αρχαιομακεδονικά αγάλματα, αλλά δεν τα στήνει ακόμη παρόλο που εχουν παραληφθεί;

Το πρόβλημα με τα Σκόπια, μπορεί μεν να εμφανίζεται σαν μιά απλή διαφορά στο όνομα, η ουσία όμως είναι στον Μακεντόνσκικο αλυτρωτισμό που εμπεριέχει εκρηκτικές εστίες έκρηξης καί διαλυτισμού. Όλοι είναι μπλεγμένοι στο Μακεδονικό: Έλληνες, Βούλγαροι, Αλβανοί, Τούρκοι, Σλαβομακεδόνες και δυτικοί. Επομένως οποιαδήποτε λύση δεν σπάσει τα δόντια του "Μακεντονισμού" των Σκοπιανών, και δεν λύσει το καυτό θέμα της γλώσσας καί της εθνικότητας, που ο Κύριος Δρούτσας χαζοχαρούμενα παρακάμπτει, δεν μπορεί να θεωρηθεί μακροπρόθεσμη καί τελική λύση, αλλιώς κοροϊδευόμαστε. Δεν χρειαζόμαστε άλλες Ζυρίχες καί Λονδίνα, γιά να μην ξεχνάμε καί τους σκελετούς στην ντουλάπα του λεγόμενου εθνάρχη. Ας μην ξεχνούμε πως η Ζυρίχη καί το Λονδίνο είναι ακριβώς οι συνθήκες που μέσα από την διπλωματική υποχώρηση μας έφεραν αργότερα καί με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή της Τούρκικης εισβολής του Αττίλα.

Την υπογραφή σου, λένε, μεταξύ άλλων, οι πατεράδες στους γιούς τους στην Ελλάδα, πρέπει να ξέρεις πού την βάζεις!

Είναι αυτονόητο πως η προτεινόμενη λύση στην οποία σύρεται από Σόρους καί από Νιμίτς η Αθήνα με την ψευδεπίγραφη "Βόρεια Μακεδονία", των "εθνικά Μακεδόνων" που ομιλούν την "Μακεδονική" γλώσσα, και κατάγονται κατευθείαν από τον Αριστοτέλη, τον Φίλιππο καί τον Μεγαλέξανδρο, αποτελεί σπορά ανθελληνικών ανέμων που θα θερίσει Βαλκανικές θύελες! Το δυστύχημα είναι πως αυτή την φορά δεν θα υπάρχει γιά αργότερα ελπίδα λύσης, γιατί η καταστροφή θα έχει επέλθει αυτή την φορά ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ! Εάν πάρουν το εισιτήριο γιά την ΕΕ καί το ΝΑΤΟ, το θέμα πλεον ληγει! Το παζάρεμα τώρα πρέπει να γίνει. Έστω καί τώρα, με πρόφαση την άκαμπτη στάση του Γκρουέβσκη (πυ έχει νευριάσει καί τους Αμερικάνους!), η Αθήνα έχει την δυνατότητα να αποσύρει την αυτοκαταστροφική υποστήριξη του "γεωγραφικού προσδιορισμού" καί της "Βόρειας Μακεδονίας" καί να προτείνει λύση που να μας συμφέρει, και να βοηθά καί στον υγιή εθνικό αυτοπροσδιορισμό των Σλαβομακεδόνων της ΠΓΔΜ, μακρυά από τις εθνοπαραποιητικές γελοιότητες του αρχαιοψευδομακεδονισμού των βαμμένων ανθελληνιστών του ΒΜΡΟ.

Όσοι μιλούν τα Σλαβομακεδονικά καί αυτοπροσδιορίζονται ως Σλαύοι-Μακεδόνες, Σλαβομακεδόνες, θα πρέπει να δεχτούν το αυτονόητο, καί να ονομάσουν το κρατικό τους μόρφωμα ανάλογα. Δικό μας καθήκον είναι να βοηθήσουμε τον λαό αυτό στο να απαγκιστρωθεί από την μισαλλόδοξη, λυσσαλέα ανθελληνική και υπερεθνικιστική ηγεσία των Γρουεβσκικών, πράγμα πολύ πιό εύκολο στις σημερινές συνθήκες εκ των έσω διάλυσης των Σκοπίων. Όσοι παρακολουθούν τα τεκτενόμενα στην ΠΓΔΜ γνωρίζουν ότι η στιγμή γιά παζάρια είναι τώρα.

Αρκεί να απαρνηθούμε τον ρόλο της γύφτισας που εσαεί υποχωρεί καί να ακολουθήσουμε επιτέλους την σκληρή τακτική της Ράνιας! Στο κάτω κάτω κύριε Δρούτσα, ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΜΠΟΥΜΕ ΣΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΕ...εμείς ήδη μέσα είμαστε. Πρέπει να το καταλάβουμε σε κάποια φάση ότι δέν είμαστε εμείς οι ικέτες καί οι ζήτουλες, οι Σκοπιανοί είναι που κρουταλούν την θύρα! Όσο γιά τους Ατλαντικούς καί Ευρωπαιστές μας συμμάχους, κάπου καί αυτοί θα καταλάβουν πως πρέπει να βάλουν νερό στο κρασί τους και να δούν πως αρκετά ζόρια τραβάει η κυβερνηση του Γιώργου Παπανδρέου με τα οικονομικά...δεν έχει ανάγκη και από την ρετσινιά του εθνικού μειοδότη με ένα επαπειλούμενο φιάσκο στο Σκοπιανό!

Το κλειδί με άλλα λόγια, με σωστούς ελιγμούς, στο χέρι μας είναι!...